Gwaji daya ya fallasa komai

Rabi’u ya fizge akwatin na’urar daga hannun Amina ya dora shi a kan teburin gwaji kamar nasa ne, sannan ya ce da murya mai isa har gefen babban zauren, “Ke ki tsaya can gefen, ki gyara wayoyi. Ba lokacin koyarwa ba ne.” Amina ta tsaya a gefen bangon da ke raba side wing da wajen nuni, hannunta har yanzu yana jin santsin abin riƙon akwatin da ya saba da tafin hannunta. A kan ƙaramin counter kusa da ita, kofin shayi ya huce ya bar zobe mai ruwan kasa a farfajiya, kusa da takardar rasit rabin ninke da aka buɗe aka rufe sau da yawa. Daga can gaba ana jin amo mai laushi na janareta, mutane na shiga da fitar moto daga ƙofar harabar, kuma a tsakiyar komai Hajiya Binta ta iso tare da wasu dattawa da wakilan masu tallafi. Usman ma yana nan, ɗan’uwan mahaifiyarta ta ɓangaren uwa, wanda ya daina kallonta a matsayin ƙwararriya tun bayan da Rabi’u ya fara zagayawa da sunan kansa a kan aikinta.

Amina ba ta yi magana ba. Wannan ciwo ba sabo ba ne, amma yau ya fi zafi saboda wannan nuni ne zai yanke hukuncin sabon kwangilar cibiyar. Ita ce ta yi makonni tana gyara na’urar binciken, ita ce ta yi calibrate, ita ce ta tara tsofaffin bayanan marasa lafiya domin a buɗe tsohon shari’ar wani mai haƙuri da ake son nuna wa jama’a yadda za a sake dubawa. Amma Rabi’u, da dogon rigarsa mai tsabta da katin rataya a wuya, ya juya ya miƙa wa Hajiya Binta murmushin mutunci kamar shi ne ginshikin komai. “Mun shirya, Hajiya,” ya faɗa. “Yarinyar nan tana taimakawa ne kawai.”

Kalmar ta sauka a fili. Taimakawa ne kawai. A gaban dattawa. A gaban mutanen trade association daga Sabon Gari. A gaban Usman, wanda nan take ya ce, “Amina, ki rika jin magana. Idan manya suna gaba, a bi a hankali.” Wannan shi ne sakamakon farko, mai gani da ido: ba a kore ta daga ɗaki ba, amma an mayar da ita mai gyaran wayoyi a gaban duk wanda ya kamata ya ga hannunta a kan na’ura.

Sai aka kawo maras lafiya na farko cikin ɗan ƙaramin diagnosis bay da ke manne da gefen dandalin nuni. Wani dattijo ne mai tari da ciwon kirji, an shirya shi ne domin tsohon bayaninsa ya zama hujjar yadda sabuwar hanyar dubawa ke aiki. Rabi’u ya sa safar hannu da saurin da ya nuna ya saba, amma Amina ta ga kuskuren kafin ya taɓa maballin farko. Sensor ɗin da za a ɗaura ya juye; preset ɗin da ya bude na wani tsohon yanayi ne, ba na wannan maras lafiya ba; kuma matakin hasken allo ya yi ƙasa saboda blackout na ɗazu da janareta ya karɓa da rauni. Idan ya ci gaba, zai fitar da hoton banza.

Ta matsa gaba rabin taku. “Malam, preset ɗin ba—”

Rabi’u bai ma juyo gaba ɗaya ba. Ya ɗaga tafin hannunsa kamar yana hana ƙaramar yarinya ta matsa wa bako. “Na ce ki tsaya. Ki kawo gel kawai.” Ya ɗauki bututun gel daga hannunta ba tare da godiya ba, sannan ya ƙara da murya mafi ƙarfi, domin sauran su ji, “Yawan shiga aikin manya ne ke sa kuskure.”

Mutane suna jira. Daga wajen zauren ana jin an kira sallar azahar a masallacin kusa, wanda ya sa motsin hall ɗin ya ƙara sauri; masu son komawa ofis bayan nuni suna matsa kusa. Hajiya Binta ta kalli agogo. Wani daga cikin masu tallafi ya ɗaga waya yana ɗaukar bidiyo. Maras lafiyan ya yi tari mai zurfi har kirjinsa ya kakkarye. Amina ta ga layin signal a saman allo yana karkarwa ba bisa ƙa’ida ba. Idan aka nuna wa jama’a wannan sakamakon, ba wai kawai za a kunyata ta ba; za a iya jefa mutumin cikin jinkirin gano matsalarsa.

Rabi’u ya danna fara gwaji. Allon ya cika da launuka marasa daidaito da wani ginshiƙi mai tsalle-tsalle. Ya ce, “Ga shi nan, obstruction profile.” Amma kalmar ta fito da rashin tabbas, domin hoton da ya bayyana ba obstruction ba ne; artifact ne daga kuskuren da ya yi. Dr. Nura, wanda yake tsaye kusa da ƙofar bay ɗin, ya gyara tabarau ya kalli allo da kyau. Hajiya Binta ta ɗan matse baki. Usman ya soma kallon Rabi’u maimakon kallon Amina.

Amina ta ga maras lafiyan ya fara motsa kafada saboda igiyar ta yi masa ƙunci. Ba ta ƙara neman izini ba. Ta sa hannu ta ɗauki igiyar daga inda aka juye ta, ta juya ta daidai, sannan da babban yatsanta ta latsa maballin calibrate na gefe sau biyu sannan ta rage gain da ɗan jujjuya ƙaramar ƙafa mai launin shuɗi. Wani ƙaramin tsit ne ya biyo bayan karar beep guda ɗaya. Sai ginshiƙin ya lafa. Launin da ya rikice ya ja layi ɗaya madaidaici, sannan hoto mai tsabta ya bayyana a tsakiyar allo da sauri, yana nuna gefen zuciya da huhu cikin daidaito.

Rabi’u ya tsaya cak da gel a yatsunsa.

Ba wai mutane sun yi ihu ba. Abin da ya faru ya fi zafi. Dr. Nura ya sauke hannunsa daga aljihunsa. Hajiya Binta ta ɗan matsa gaba ba tare da ta ankara ba. Mutumin da ke ɗaukar bidiyo ya sauke wayarsa kaɗan domin ya ga da ido. Kuma maras lafiyan ya daina ƙoƙarin gyara kansa saboda hoton ya daidaita nan take. A kan allo akwai wani rubutu a kusurwa: CAL OK — operator trace resumed.

Rabi’u ya yi saurin miƙa hannu don ya sake riƙe probe ɗin. “Eh, ai hakan ma cikin tsarin da nake yi ne—”

“Bar hannunki a can.” Dr. Nura bai ɗaga murya ba, amma ya shiga tsakanin Rabi’u da teburin. Ya kalli Amina kai tsaye. “Ke kika yi wannan calibrate?”

Amina ta ce, “Na’urar ta dawo preset na baya. Sensor ɗin ya juye. Hoton da ya fito farko ba na jikin maras lafiyan ba ne.”

Usman ya yi kamar zai katse, amma Hajiya Binta ta ɗaga masa yatsa ɗaya. Ta ce wa ma’aikatan da ke manne da teburin, “Ku matsa.” Sannan ta nuna kujerar operator. “A ba ta wuri.”

Wurin ya canza da jiki, ba da magana ba. Wani ya janye stool ɗin daga gaban Rabi’u. Wani ya ɗaga wayar data cable daga inda ta yi cinkoso a gefen counter. Wani ya mayar da katin shigar Rabi’u daga saman keyboard zuwa gefe, kamar ba shi da ikon hawa teburin kuma. Amina ta ji karamin tsinin tsohon alƙalami da ya yi tabo a murfin akwatin yayin da ta janye shi kusa da kanta; tabon ya saba da hannunta. Ta zauna. Rabi’u ya rage a tsaye, ba a cikin aiki ba, ba a wajen aiki ba.

“Ci gaba,” in ji Dr. Nura.

Yanzu duka dandalin ya yi kusa. Ba sai an tara jama’a ba; kasancewar su a bakin ƙofar bay ɗin ya isa. Amina ta sa probe ɗin a wurin da ya dace, ta gyara numfashin maras lafiyan da kalmomi kaɗan, “Baba, a hankali. Numfashi ɗaya. Tsaya.” Ta duba trace, ta sake daidaita depth, ta kulle hoto guda, sannan ta buɗe tsohon bayanin da aka sake buɗewa daga case folder. A gefen allo tsohon sakamako yana nuna wani zargi da aka yi shekaru biyu da suka wuce—asma mai tsanani. Amma sabon hoto bai yi kama da haka ba. Amina ta ɗaga gain kaɗan, ta matsa probe sama da gefen haƙarƙari, ta jira bugun da take nema ya bayyana.

Rabi’u ya yi ƙoƙarin dawo da murya. “A yi gaggawa. Lokaci yana tafiya—”

Amina ba ta juyo ba. “Idan ka matsa shi ya tari, hoton zai ɓaci.” Maganar ta fito a fili, cikin aikin kanta, ba kamar roƙo ba. Rabi’u ya yi shiru saboda babu wani da ya mara masa baya.

A kan allo wani ƙaramin inuwa ya fara bayyana, ya ɓoye ya dawo. Amina ta dan matsa probe milimita kaɗan zuwa hagu. Inuwar ta koma jaka mai ruwa a gefen huhu. Ta danna freeze, ta auna gefensa, ta cire freeze, ta sake bin iyakar. “Ba asma ba ce kawai,” ta ce. “Akwai pleural effusion. Shi ya sa tsohon maganin bai warware komai ba.” Ta buɗe comparative mode. Tsohon rubutu a hagu. Sabon hoto a dama. Bambancin ya fito fili kamar ana nuna wa ɗalibi misali a allo.

Dattijon ya sake tari, amma wannan karon Amina ta riga ta gama karantar matsalar. Ta rubuta note cikin sauri, kuma sunan operator ya bayyana a ƙasa: A. Sani. Rabi’u ya yi yunƙurin matsawa ya ce, “A bari ni in yi final interpretation—”

“Ka taɓa ina?” in ji Dr. Nura, yana kallon shi ba tare da wata fuska ba. “Ka nuna mana inda effusion ɗin yake tun farko.”

Rabi’u ya buɗe baki ya rufe. Idonsa ya koma kan allon, ya kasa nuna ko da madaidaicin yanki. Gel ɗin hannunsa ya soma zamewa zuwa wuyan safar. Mutumin da ya tsaya da wayar bidiyo bai ma damu da ɓoye murmushi ba. Usman ya ja baya daga kusa da Rabi’u kamar ya tuna ba dangi ba ne.

Amina ta ci gaba da aiki ba tare da jin daɗin su ba. Ta aika snapshot biyu zuwa printer na ciki, ta kira ma’aikaciyar jinya ta shigo da oxygen reading don haɗawa da rahoto, sannan ta sake duba kusurwar dama domin tabbatar da ba ta rasa wani abu ba. Hajiya Binta ta matsa kusa da Dr. Nura har murya ta isa ga ɗan bayin da ke gefen keyboard, “Daga nan gaba, duk wanda zai yi demo ya yi da wanda ya san na’urar, ba wanda ya san magana ba.”

Wannan ya kai kai tsaye ga Rabi’u kamar an daka masa sandar ƙasa a tsakiyar hall. Ya miƙa hannu zuwa katin shigarsa da ke gefen keyboard, amma ɗaya daga cikin ma’aikatan IT ya riga ya karɓe shi. “Ka tsaya can, Malam,” ya ce cikin ladabi mai sanyi. “Session ɗin na operator ya canza.” A kan allon ƙaramar taga ta buɗe: active control reassigned. Sunan Rabi’u ya ɓace. Na Amina ya hau.

Wannan ne lokacin da aka matsa shi daga wuri da gaske. Ba da jiki kawai ba; da iko. Ba zai iya danna komai daga inda yake ba. Ba zai iya kiran hoton nasa ba. Ba zai iya gyara bayanin da ba nasa ba. Tsaye yake kamar bako a aikin da ya zo ya sace. Sai ya ce, da muryar da ta ragu, “Na dai ba ta dama ne ta yi supporting—”

Amina ta ɗauki na’urar daga hannunsa gaba ɗaya. Ba ta fisge da hayaniya ba; ta cire ne kamar ana gyara abin da ba ya hannun mai shi. Ta kulle final scan, ta buɗe filin diagnosis, ta rubuta da gajerun kalmomi masu nauyi: Reopened case. Prior asthma label inadequate. Right pleural effusion visible. Urgent physician review. Ta duba maras lafiyan sau ɗaya, ta tabbatar bugun da yake da shi a monitor ya daidaita, sannan ta danna save.

An sake neman gwaji na ƙarshe domin a tabbatar ba hoto ɗaya ta yi sa’a da shi ba. Hajiya Binta ta ce, “A yi yanzu, a nan.” Wannan shi ne abin da ya kashe duk wata fakewa. Na’urar ta koma live. Idanu duka sun koma kan yatsun Amina. Ita kuma ba ta kalli kowa ba. Ta sake sa probe daidai, ta bi alamar da ta riga ta nuna, ta janyo hoton cikin santsi kamar tana ɗauko abu daga ruwa mai tsabta. Jakar ruwan ta fito nan take, fili, cikakke, ba tare da hayaniya ba. Ta auna ta, ta tabbatar da kusurwa, ta danna annotate. Kalmomin da ta saka suka zauna a kan hoton kamar ƙugiya a ƙarfe: pleural fluid pocket.

Rabi’u ya motsa baki ya sake rufe shi. Wannan karon babu wanda ya jira ya yi magana. Dr. Nura ya matsa gefe ya ba Amina gaba ɗaya bay ɗin. Hajiya Binta ta juya daga Rabi’u ba tare da ta ƙara kallonsa ba. A ƙofar, wasu ma’aikata biyu da suka saba bin umarninsa sun koma wajen Amina suna jiran me za ta ce su yi. Wani ƙaramin sautin printer ya fito kamar tambarin hukunci. An zare ragowar ikon daga hannunsa a hankali, a gaban ido, babu inda zai ɓoye.

Amina ta buɗe shafin rufe case, ta latsa sunan maras lafiyan, ta haɗa sabon hoton da tsohon bayanin da aka sake buɗewa, sannan ta saka sa hannun operator. A gefen allo, a cikin diagnosis bay mai ƙaramin haske da zoben tsohon shayi har yanzu a kan counter, layin ya nuna a sarari: Case reopened — reviewed by A. Sani — status: urgent referral. Ta matsa alamar ƙarshe. Ƙaramar kibiyar linzamin ta ja zuwa “close case,” ta tsaya a can, sannan ta danna. Cursor ya tsaya a kan allon.