Ramin da ya haqa min ya fadi ciki

“Tsaya a nan,” in ji Malam Sadiq, ya shimfiɗa hannu a gaban matattakalar kamar kofar gidansa ce. Katinta mai shuɗi ya rataye a wuyansa, takardar jerin sunaye a hannunsa, sannan wani faifan gaffer tape ya ratsa bene ya yi layin hana wucewa a kusurwar saukar matakala. Mutane biyu cikin rigunan kamfani suka wuce ta gefen Rabi suna haura sama; ita kuwa aka bari tsaye a tsakiyar kwararar jama’a, jakar fayil a ƙirjinta, kamar ba’a san me ta zo yi ba.

Rabi ta ga komai a lokaci guda: hasken wayarta a tafin hannunta, saƙon da bai gama buɗewa ba; keken shayi a ƙasa da kofin shayi ya yi sanyi har ya bar zobe a kan farantin roba; kujerar plastic a kusurwa, an ba Nura ya zauna a kanta amma ita babu wanda ya ce ta zauna. A can sama ne taron trade briefing na safiyar yau, taron da ta shafe watanni tana tara ‘yan kasuwa daga Kantin Kwari zuwa Dawanau saboda shi. Idan ta tsaya a nan kamar baƙuwa, ba kuɗinta kaɗai za su yi wasa da su ba. Fuskar ta ce za a yi wa iyalinta magana a unguwa kafin azahar.

“Sunanki ba ya cikin active roster,” in ji Malam Sadiq da ƙarfi, ba don ita ta ji ba, sai don duk wanda ke ketare landing ɗin ya ji. Ya juya takardar zuwa wajen Hajiya Binta, wadda ta tsaya a saman bene da mayafinta mai tsari, idanunta na biye da abin. “A yau manyan baƙi ne. Ba kowa ake bari ya shiga ba.”

Nura ya ɗaga kai daga kan kujerar roba, ya yi kamar zai tashi ya ce wani abu, amma kallon Sadiq ya mayar da shi zama. Amina, ‘yar kan Hajiya Binta, wadda ta san Rabi tun kafin a fara batun neman aurenta da ɗan uwan Hajiya, ta sauko mataki ɗaya, ta tsaya. Wannan tsayuwar kawai ta isa ta sa zafin ya karu. A irin wannan gari, raini a gaban ma’aikata daban yake; raini a gaban wanda ya haɗa da gida ya fi kaifi.

Rabi ba ta roƙa ba. Ta mika katinta. “Duba sau ɗaya.”

Sadiq bai karɓa ba da farko. Sai da ya bari wasu uku suka shige gabanta, suka shafi gefenta da hannuwansu saboda matattakalar ta yi ƙunci. Daga nan ya karɓi katin da yatsun hannu biyu kamar abu ne mai datti. Ya danna shi a kan na’urar karatu a bango. Ƙaramin haske ja ya kyalla. Murmushi ya ɗan motsa bakinsa.

“Kin gani?” Ya ɗaga murya. “An cire damar wucewa. Ki koma ƙasa ki jira idan an neme ki.”

Wannan shi ne motsin farko da ya wuce hana shiga kawai. Ya cire mata hanya da katin a bango, a fili, da sautin na’urar. Mutanen da ke zagaya landing suka juyo suka ga ja ya kyalla. Wani direban achaba da ya kawo baƙo ya tsaya ya kalle ta daga ƙasa. Hajiya Binta ba ta ce komai ba, amma kallonta ya sauko kan jan hasken kamar an mari wani a gabanta.

Rabi ta miƙa hannu. “Ba ni katina.”

Sadiq ya riƙe katin da niyyar ƙara wulakanci. “Daga yanzu duk kayan shiga suna ƙarƙashin ofishina. Ku tsaya a inda aka sa ku.” Ya ɗaga wani ƙaramin key-tag da ke rataye da zoben maɓalli—na ɗakin bayanan taro da ita take rike da shi kullum—ya girgiza shi kaɗan. “Har ma maɓallin sama kin dawo da shi jiya da dare. An riga an karɓe shi.”

Rabi ta kalli ƙaramin key-tag ɗin. Ta dawo da shi ne jiya da daddare saboda shi da kansa ya ce zai buɗe ɗakin da sassafe don masu kayan sauti. Yanzu yana juya jinkirin da ya tilasta mata yi ya zama hujja a kanta. Hasken wayarta ya sake kyalli a tafin hannunta. Sunan da ke saman saƙon ya fito: Alhaji Musa.

Ta danna ba tare da ta matsa ba. Muryar dattijon ta cika ƙaramin sarari cikin sanyi amma a sarari. “Ina kuka kai yanzu? Mu na ƙasa da Hajiya Binta. Me yasa ba a buɗe layin sama ba? Rabi, kina ina?”

Malam Sadiq ya miƙe kamar wanda aka kama yana ɓoye wani abu. Ya yi saurin amsa kafin ta ce komai. “Alhaji, na naƙale hanya ne saboda tsari. Sunanta ba ya jerin—”

“Wa ya cire?” muryar ta katse shi. Ba ta yi ƙara ba, amma ta sauke nauyi a landing ɗin fiye da ihu. “Daren jiya na sa hannu a gyaran jerin. Kuɗin taron nan ta tara ta. Sunan da za a cire shi ne naka daga kula da shiga, ba nata ba. Akwai takardar gyara a hannun mai gadi na sama da hatimina.”

Na’urar karatun katin a bango ta yi ƙara mara daɗi saboda wani ma’aikaci ya zo ya gwada tasa amma gaffer tape da Sadiq ya manne a ƙasa ya tilasta masa ya tsaya gefe, ya danne jama’a wuri guda. Wani ya yi ƙoƙarin zagaye ta gefen bango; takalminsa ya ja kan tef ɗin, ya ɗago gefe ɗaya ya yi raɗaɗin manne mai tsami. Hanyar da Sadiq ya takura ta fara zama tarkonsa: ba wanda ke iya wucewa ba tare da ya matsa ba.

“Ka bar ta ta haura,” in ji Alhaji Musa a wayar. “Kuma ka mayar mata abin da ke hannunka. Yanzu.”

Sadiq ya yi ƙoƙarin tsaya da tsawo. “Sai an kawo takardar—”

Sai a lokacin ne mai gadi daga sama ya sauko da sauri, zufa a goshinsa, takarda mai hatimi a hannu. Saboda gaffer tape ɗin da aka shimfiɗa a kusurwar landing, bai iya saukowa kai tsaye ba; ya tsaya a saman juyawar matakala yana mika takardar kasa. Mutane suka matsa, amma babu sarari. Sadiq ne yake tsakiyar toshewar da ya yi. Idan ya matsa baya, zai buɗe hanya ga Rabi. Idan kuma bai matsa ba, takardar ba za ta iso hannunsa cikin mutunci ba.

“Karɓa mana, Malam,” in ji mai gadi, muryarsa cike da gaggawa domin baƙi na sama na jiran budewa.

Sadiq ya miƙa hannu sama ta wata hanya mara daɗi. Takardar ta zame daga yatsun mai gadi ta sauko ta buga kirjinsa kafin ya cafke ta. Hajiya Binta ta sauko mataki biyu. Amina ta koma gefe, ta bar fili ba tare da ta ce komai ba. Nura ya tashi daga kujerar roba yanzu, ya janye kujerar gaba ɗaya daga bakin hanya.

Sadiq ya buɗe takardar. Kallon sa ya tsaya a layi ɗaya. Daga can ma Alhaji Musa yana jin shiru ya ƙara cewa, “Karanta layin ƙasa.”

A takardar akwai gyaran umarni da hannu: an mayar da kula da shiga, jadawalin zama, da maɓallin ɗakin sama ga Rabi Haruna domin ci gaba da taron trade; an dakatar da duk wani canjin da ba nata ba. A ƙasa kuma sa hannu mai kauri da hatimi mai shuɗi. Abin da ya fi ciwo shi ne ƙaramin gyara na gefe da biro ja: “Malam Sadiq ya dakata daga ikon toshe hanya a yau.”

Jikin Sadiq ya yi rawa kaɗan, amma ya ƙi sauke murya. Ya ɗago kai ya ce, “Ko da haka, layin nan sai an bi ta inda na tsara—”

Ya juya domin ya sake nuna gaffer tape ɗin da ya sa a ƙasa, ya ɗan taka kansa. Tef ɗin da ya riga ya ɗago gefe ya manne da takalminsa, ya ja masa ƙafa baya a kusurwar juyawa. Ba faduwa ba ce mai ban dariya; abin ya fi muni saboda bai faɗi ba. Ya makale tsakanin bango, hannun ƙarfe na matakala, da mutanen da ke son wucewa. Idan ya matsa gaba zai taka tef ɗin ya ƙara manne; idan ya matsa baya sai ya buɗe hanyar da ya rantse zai rufe.

Rabi ta ɗaga hannu ta karɓi takardar gyaran daga hannunsa kai tsaye. Ba ta ja da ƙarfi ba; rashin ƙarfinta ne ya kara muzanta shi, domin ya saki takardar ba tare da wani zaɓi ba. Daga ɗayan hannunsa kuma ta karɓi katinta. Daga key-tag ɗin da yake rataye a zoben maɓalli, ta taɓa kawai; ya saki daga yatsunsa saboda yana neman daidaita ƙafarsa.

Mai gadi ya ga takardar a hannunta, ya sauko mataki biyu ya juya gefe. “Hanya,” ya faɗa ga sauran ma’aikata, ba da girman murya ba amma da sabuwar tsari. Mutanen da suka tsaya suna jiran izini suka fara gyarawa kansu layi. Wannan karon ba wanda ya kalli Sadiq don tambayar wa za a bari ya fara. Kowa ya fara kallon inda Rabi take tsaye.

Ta buɗe takardar, ta tabbatar da sa hannu da hatimi da ido ɗaya kawai, sannan ta naɗe ta rabin-rabi. Muryarta ta fito daidai, ba sanyi ba ba zafi ba. “A buɗe sama.”

Mai gadi ya matsa gefe ƙwarai. Nura ya cire kujerar roba gaba ɗaya daga landing ɗin. Amina ta ja Hajiya Binta ta gefen bango domin hanyar ta faɗa. Rabi ta mayar wa Sadiq takardar gyaran, ba don ya sake mallake ta ba, sai don ta dawo masa da hukuncin da ya karanta da kansa. Ta saka katinta a na’urar. Wannan karon hasken ya koma kore mai tsafta, ya yi ɗan ƙara kaɗan kamar wani abu da aka gyara ya koma inda ya dace.

Sadiq ya yi yunƙurin cewa, “Wucewa ta tsari—” amma kalmarsa ta tsaya saboda shi kansa ba zai iya tsallake kusurwar da ya manne ba. Hannun ƙarfen matakala na riƙe da gefensa, gaffer tape ɗin na ja takalminsa, sannan mutanen da ya tsare tun farko suna hawa sama ta wajen da jikinsa ya kasa bi. Ikonsa ya ragu a fili ta yadda ba sai an yi masa magana ba.

Rabi ta hau mataki na farko, sai na biyu. A duk lokacin da wani zai zo ya haɗu da ita a landing, shi ne ke matsawa ya ba ta hanya. Hajiya Binta ta yi wa kanta sarari ta wuce mata baya, ba gaba ba. A ƙasa, keken shayin nan ya ci gaba da fitar da ƙamshin madara mai kauri; zoben shayi a farantin ya bushe. A hannun Rabi, takardar da ta dawo daga hannun Sadiq ta yi ɗumi kaɗan da zufarsa.

Da ta kai kusurwar juyawar da tef ɗin ya fara ɗagawa, ta miƙa wa mai gadi takardar gyaran da aka sa wa hannu, ta wuce cikin layin da aka sake buɗewa ba tare da ta waiwayo ba. A bayan ta, a kusurwar hanya ta landing, wani tsinin gaffer tape ya cigaba da peelowa daga ƙasa a kan alamar takin da aka ja, yana lankwasawa sama a inda toshewar da aka tilasta ta riga ta koma kan mai ita.