Tsarin bai motsa sai da ni ba #2

Motar ɗaukar kaya ta buga ƙarfen bakin bay ɗin da ƙara mai kaifi, keken hannu uku suka tsaya cak a jere, masu babur kuma suka soma danna ƙahon su a ƙofar baya. Bilkisu ta ɗaga hannu tana nuna takardar sakin kaya. “Kar a buɗe na kifi zuwa layin biyu,” ta faɗa da sauri. “Wurin can ya cika da naman kaji.” Amma Rabi’u, zaune a kan ƙaramin kujerar aika kaya da rediyo a hannu, ya yi mata katsewar ido kamar ƙura ce ta shigo. Ya ɗaga murya ga masu lodin kaya. “Layi na biyu! Ku motsa mana. Kada kowa ya tsaya min yana yi min jagora.”

Ƙamshin sanyi na dakin ajiya ya gauraya da warin dizel daga janareta a bayan ginin. Rana ba ta fito sosai ba, amma daga masallacin unguwar da ke can gaba an riga an yi sallar asuba, kuma agogon aiki ya riga ya fara cin mutunci ga kowa da ke tsaye a nan. Bilkisu ta ji nauyin dare a kafaɗunta; hijabinta ya yi lauje a inda lanyard ɗinta mai tsohon gogewa yake gogewa a wuya. A kan ledar abincinta da ta bari kan akwatin roba, shinkafar jiya ta huce ta zama sanyi. Idan aka sake wata mota ta fito da kaya mara tsari, kuɗin kai na riders zai lalace, kayan sanyi su yi tsayuwar da ba ta dace ba, sannan a ƙarshen rana za a dora laifi kan wanda bai ma sami izinin zama a kujerar aika kaya ba.

Ta matsa kusa da bakin layin, ba ta yi wata doguwar magana ba. Ta zare takardar hannun Jamila daga shingen ƙarfe, ta nuna wa mai tura keke alamar ya riƙe. “Tsaya.” Wannan shi ne abin farko da Rabi’u bai zata za ta yi ba; ya so ta tsaya gefe tana magana a iska. Ya miƙe rabin jiki daga kan kujerarsa. “Waye ya ce miki ki taɓa takarda? Ki koma sorting. Nan ba wajenki ba ne.”

Malam Sani, tsohon mai tsaron ƙofa da ake bari ya tsaya a nan saboda ya san sunayen direbobi fiye da kowa, ya juya kai ya kalli Bilkisu sannan ya kalli Rabi’u. Idanunsa suka tsaya a lanyard ɗinta mai shafe-shafe kamar yana tuna wanda ya saba tsayawa a nan kwanakin da suka gabata. Amma bai ce komai ba. A irin wannan wuri a Kano, mutane suna kallon inda iko ya fi amo, ba inda gaskiya ta fi amfani.

Rabi’u ya sake ba da umarni mara kyau. “Ku fitar da pallets na yogurt zuwa ƙofar waje. Motar Zinder tana jira.” Bilkisu ta ji kamar an ɗebo sanyi an zuba mata a baya. “Ba Zinder za ta ɗauka ba,” ta faɗa. “Na Accra ce ke kan wannan lissafi. Idan ka saka ta waje rana za ta kama.” Rabi’u ya juyo ya yi dariyar da ba ta da annashuwa. “Kin san lissafi ne saboda kina son a ce ke ce komai? Ke dai ki tsaya ki duba.”

Masu aiki biyu suka ɗaga pallet ɗin suka fara jan sa zuwa ƙofar da ba ta dace ba. A nan take wani rider ya zaro waya yana nuna wa Jamila saƙon biyan kuɗi da ya makale saboda fitowarsa ta makara. Wani ya yi tsaki. “Wallahi idan wannan batch ɗin ya makara, ni ba zan jira ba.” Keken hannu ɗaya ya makale da dabaran wani saboda layin da aka kira ya riga ya toshe. Ƙarar jan ƙarfe da roba ya tashi ya yanka kunne. Wannan ba magana ba ce ta cikin gida kawai; asara ce tana fitowa fili.

Bilkisu ta matsa ta kama gefen pallet ɗin yogurt da hannu ɗaya. “Ajiye shi.” Wani daga cikin masu lodin, Faruk, ya yi shakkar saki saboda idan ya bi ta ya saɓa umarnin mai rediyo. Rabi’u ya nuna ta da yatsa a gaban kowa. “Faruk, idan ka saurare ta, ka fita daga roster yau. Kina ji, Bilkisu? Ko da kin saba nan, yau ni nake nan. Dan uwan Hajiya Larai ne ya kawo ni. Ki san matsayinki.”

Kalmar ta daki fili fiye da rediyo. Ba wai kawai ya kore ta ba; ya jefa sunan mai gida a kai, ya tunzura kowa da nauyin dangantaka. Jamila ta sunkuyar da kai ta yi kamar tana gyara kundin kaya. Malam Sani ya matsa sandarsa gefe kaɗan. A nan ne fuskar jama’a ke yin lissafi: wa yake da uwar gida a baya, wa kuma yake da aiki a hannu kawai.

Sai ƙofar motar da ke kan bay ɗin gaba taƙure. Direba ya danna birki da ƙarfi, pallet jack ya tsaya a tsakiyar bakin sauka saboda layin da aka kira ya cika da kayan da bai kamata su shiga can ba. Wani kwali ya zame daga sama ya buge ƙasa, murfin kifi ya buɗe kaɗan, ruwa mai sanyi ya fara zuba a tayal. Daga ƙofar baya masu babur suka fara zage-zage a ƙasa-ƙasa. Rabi’u ya ɗaga rediyo yana kiran sunayen da suka rikice, murya na rawa yanzu. Babu wanda ya motsa da sauri; sun daina tabbatar da wane umarni ne daidai.

Direban motar mai lamba ta Kano ya fasa haƙuri. “Wa yake jagorantar nan? Zan bar kaya in tafi!” Ya danna ƙahon motar da ƙarfi har ƙarfen rufin bay ɗin ya amsa. Rabi’u ya juya, zufa na fitowa a gefen hancinsa duk da sanyin dakin. Ya yi ƙoƙarin karanta takardar da ke hannun Jamila, ya kasa gane inda batch ɗin ya rabu. A lokacin da pallet jack ya ƙara makalewa saboda ruwan kifi, shi da kansa ya yi abin da bai taɓa niyyar yi ba.

Ya cusa rediyon a hannun Bilkisu tare da allon rubutu. “To, yi sauri mana!” Ya faɗa cikin haushi da firgici. “Gyara wannan kafin komai ya lalace.”

Bilkisu ba ta ɓata ko dakika ba. Ta kama rediyon da hannu ɗaya, ta hau kan ƙaramin kujerar aika kayan ba tare da neman izini ba, takalminta ya yi ƙara a kan sandar ƙasa. “Faruk, yogurt ya koma cikin sanyi, layi uku. Musa, kifi daga nan kai tsaye zuwa rider biyu da huɗu; ku share wannan ruwa kafin kowa ya fadi. Jamila, karanta min batch na Accra.” Muryarta ba ta da ƙara mai yawa, amma tana da tsari. Nan take mutane suka fara motsi kamar an sako igiya daga wuya.

Ta latsa rediyo. “Ƙofar baya, kada ku sake shigar da wani rider sai an fitar da biyun farko. Layi ɗaya ga kaji, layi uku ga yogurt. Wanda na kira shi kaɗai zai shigo.” Daga can sai amsar tsit-tsit ta biyo. Ta nuna wa Malam Sani da yatsa biyu. “Baba, ku bar babur biyu kawai su zo ciki. Sauran su tsaya kan inuwa.” Tsohon ya gyada kai, wannan karon ba tare da kallon Rabi’u ba. Ya buga sandarsa a tayal sau ɗaya, ya buɗe hanya ga biyun da aka kira.

Sannan ta yi gyara na biyu cikin sauri. Ta zare sunan motar Zinder daga jikin allo ta mayar ƙasa, ta ɗora takardar Accra sama da sandar maganadisu. “Wannan ne zai fara fita. Wancan zai tsaya har sai sanyi ya daidaita.” Direban da ya yi ihu ɗazu ya ga canjin da ido; ya koma ya ja motarsa daidai da sabon layi ba tare da gardama ba. Keken hannu biyu suka ratsa inda suka makale ɗazu. Ruwan kifin da ya zubo aka share shi. Motsin wurin ya ɗauki siffa cikin mintuna kaɗan.

Rabi’u ya tsaya gefen kujerar, hannunsa babu abin yi. Ya yi ƙoƙarin yin magana kan wani rider da bai je kan layin sa ba, amma kafin kalmarsa ta cika, Bilkisu ta rigaya ta kira wani suna a rediyo, kuma mutumin ya amsa da “na ji” ya yi tafiya. Wannan shi ne abin da ya fi ci masa zafi: ba wai an yi mata ladabi ba, sai dai tsarin ya zaɓe ta. Idan ta ce a tsaya, mutane suna tsayawa. Idan ta ce a ja pallet, ana ja.

Wani ɗan lokaci kaɗan, maigidar kitchen ta leƙo daga ƙofar gilashi mai tabon yatsu ta ga aikin ya dawo daidai. Idonta ya sauka kan Bilkisu a kan kujerar aika kaya, sannan kan Rabi’u da ke gefe yana kama da bako a wurin. Ba ta ce komai ba; ta juya ta koma ciki. Wannan kallo kaɗai ya isa ya sa Jamila ta sake miƙa wa Bilkisu sabon takarda ba tare da neman umarni daga wani ba.

Sai sabuwar motar mai kaya ta buga ƙaho a bakin bay ɗin da aka toshe ɗazu. Pallets sabbi na madarar yara ne, direban na hango babu fili ya fara rarrafowa baya cikin hatsari. A daidai wannan lokacin Rabi’u ya kai hannu don karɓar rediyon da kujerar. “Yanzu ya isa,” ya ce da murya mai ƙunci, yana ƙoƙarin mayar da nauyin jikinsa kan kujerar. “Na ba ki ne kawai ki gyara ɗan rikici.”

Bilkisu ba ta ja da baya ba. Ta matsa ƙafarta ta toshe ƙasan kujerar, ta juya allon rubutun ta dora a cinyarta, sannan ta ɗaga rediyon sama da hannunsa. “Faruk!” Ta kira ba tare da kallon Rabi’u ba. “Sanya cones ɗin ja a bakin bay ɗin huɗu. Wannan sabuwar mota ta shiga nan. Wurin nan daga yanzu na sakin kaya ne kawai.” Faruk ya amsa a guje. Nan take masu lodin biyu suka matsa suka ware hanya. Direban sabuwar motar ya shigo kamar an yanke masa cinkoso da wuƙa.

Rabi’u ya sake miƙa hannu, wannan karon da sauri, yana so ya kama rediyon kai tsaye. Bilkisu ta juya kafadarta ta kare shi, ta latsa maballin kafin ya taɓa ta. “Malam Sani, a cire sunan Rabi’u daga jerin yau a allon shigar layi. Ya tsaya gefe ya duba kayan da suka riga suka rikice.” Ta yi maganar a fili, cikin kalmomin aiki, ba tare da zagi ko dogon bayani ba. Tsohon ya ja allon ƙaramin roster da ake liƙa a jikin katanga, ya goge sunan da alli ya rubuta “duba kaya” a ƙasa. Wannan gogewa ta fito fili kamar mari.

“Ke ba kya da ikon—” Rabi’u ya fara.

“Jamila, karɓi sa hannun direban nan a layi huɗu,” Bilkisu ta katse shi, har yanzu tana aiki. “Duk abin da bai fito daga rediyo na ba, kar a motsa.” Jamila ta ɗauki takarda daga hannun direba ta wuce Rabi’u tamkar babu shi. Masu babur a ƙofa suka daina kallon sa; idanunsu sun koma bakin inda Bilkisu ke kira. Ko direban da ya zo daga Zinder ya sako wayarsa ya jira sabuwar kira daga gare ta maimakon ya yi gardama.

Rabi’u ya tsaya a gefen bay ɗin yana buɗe baki ya rufe. Ya yi yunƙurin hawa kujerar daga gefe, amma Bilkisu ta ja kujerar gaba da ƙafa ɗaya, ta maida ta cikin kunkuntar sararin da pallets suka yi mata garkuwa. Sai ya tsaya a waje kamar wanda aka hana shiga ɗakinsa. Sabuwar motar ta fara sauke kaya. Keken hannu uku suka motsa a jere. Rediyon ya ci gaba da amsa muryarta, ba tasa ba. Wannan shi ne rugujewar da ta fi muni a wurin aiki: ba a yi ta cece-kuce da kai ba, an daina jiranka.

Daga cikin masu aiki, wani ƙaramin yaro mai tara kwali ya yi ƙoƙarin tambayar Rabi’u inda zai kai marar alama. Rabi’u ya ce, “Kai can—” amma Bilkisu ta riga ta nuna masa. “Bangaren dawo da kaya. A gefe.” Yaron ya juya zuwa gare ta kai tsaye. Fuskar Rabi’u ta tsaya babu launi. Sunan Hajiya Larai da ya jingina da shi ɗazu bai buɗe masa layi ɗaya yanzu ba.

Motsi ya ƙara kauri, amma yanzu yana da daidaito. Bilkisu ta saki batch ɗaya, ta tsare biyu, ta juyo ta sauya tsarin fitan riders don kada su taru a ƙofa ɗaya. Babu wani yabo, babu wani jawabi. Aiki kawai yana binsa kamar ruwa ya sami kwari. Rabi’u ya matsa baya har ya kai jikin bangon ƙarfe, ya dube su kamar yana jiran wani ya tuna da shi. Babu wanda ya tuna.

Da kiran ƙarshe ya fita, Bilkisu ta sauka daga kujerar da rediyon a gefen jikinta, ta bi ta ƙaramar mashigar baya da ke bayan receiving bay. Can cikin wannan crosslane mai duhu kaɗan, kusa da akwatunan da suka rage da ledar abincinta sanyi, ta ɗaga rediyon zuwa baki. “A saki na ƙarshe.” Ta latsa. Tsit-tsit ɗin ya yi gajeren ƙara, sannan ya share ya lafa.