Sun yi dariya kafin su yi shiru

Mansur ya fizge katin wuyan Rabi daga hannunta a bakin kofar filin gidan taron, ya mika wa Laila a gaban masu kaya da ‘yan uwa da suka zagaye filin. “Ke za ki tsaya nan gefe,” ya ce, yana nuna mata kusurwar kujerar roba kusa da akwatunan fitila. “Ki rika duba kwalayen samfur kawai. Magana a mic ba taki ba ce yau.”

Rabi ta tsaya da akwatin abinci da ya yi sanyi a hannunta, murfin ya dan buɗe, miya ta manne a gefe. Tufafinta suna nuna gajiyar yawo tun safiya; kafadarta ta yi nauyi kamar ba ta zauna ba tun asuba. A tsakiya ana shirya teburan nuni, ana gyara ring light, ana hada wayoyi don live. Hajiya Binta na zaune can gaba da wasu dattijai mata biyu, ido na kai-kawo, saboda yau ba taron kasuwa kadai ba ne; taron kaddamar da sabon shafin sayarwa ne na gidan Alhaji Bashir, kuma duk wanda ya tsaya a tsakiya shi ne za a dauka a matsayin fuskar gidan.

Mansur ya dauki takardar jerin sunaye daga kan tebur, ya dunkule ta karkashin hammata kamar nasa ce tun fil azal. “Laila, ke ce za ki yi maraba da manyan baƙi. Idan masu saye daga Zinder suka iso, kai su kai tsaye wajen ni.” Ya waigo ya kalli Rabi da murmushi mai kaifi. “Ke kuma kada ki sake tsallake inda ba a ce ki tsaya ba.”

Wani matashi mai ɗauke da kayan sauti ya mika mata mic din da ta saba dubawa. Mansur ya dakatar da shi da hannunsa, ya karbe mic din ya juya wa Laila. Wannan karon wasu suka yi dariyar boye. Rabi ta ajiye akwatin abincin a kan kujerar roba, ta goge yatsunta masu tabon alkalami a gefen mayafinta, sannan ta dauki cajar wuta da ke lilo a kasa ta nade ta ta ajiye gefe, ba tare da ta ce komai ba. Wannan shiru nata ya sa wani direban adaidaita sahu da ya kawo kaya ya dakata ya kalli Mansur sau biyu, kamar yana jiran wani abu ya fadi.

Da aka kunna live, hoton ya yi daskarewa. Muryar Laila ta shiga cikin kara-kara, comments suka fara zuba a wayar da aka daure a tripod. “Ba a ji sauti.” “Hoto na yanke.” Wani dillali daga Accra da ya zo da gyada mai kunshe a jarkoki ya daga hannu. “Idan ba ku gyara yanzu ba, zan koma. Ina da wata tasha kafin azahar.”

Mansur ya fara ba da umarni daga baki fiye da hannu. “Kashe ka kunna. Daga wayar sama. A’a, ba haka ba.” Ring light ta kyalkyale ta mutu saboda janareta ya yi atishawa. Mutanen da ke tsakiya suka cunkushe, amma babu wanda ya taba asalin matsalar. Rabi ta tashi daga kusurwar kujerar roba, ta wuce tsakaninsu, ta sunkuya ta cire wata wayar haɗin data da aka danne a karkashin kafar tebur, ta dawo da katin wuta cikin socket da ya yi sassako, ta juya hotspot din da sunanta ke ciki daga wani tsohon wayar hannu. Sannan ta mika hannu ta gyara saitin sauti a mixer karami. A cikin dakika kaɗan, fuskar samfurin ta bayyana a wayar, comments suka sauya: “Yanzu an gani.” “Akwai sauti.”

Wani sautin gamsuwa ya balle daga bakin jama’a kamar huci guda. Direban da ya kawo kaya ya ce, “To, ita ta gyara.” Har Hajiya Binta ta daga kai daga zancen da take yi. Rabi ta matsa baya ta bar wurin, amma kafin ta kai kujerarta, Mansur ya tare mata hanya ya kwace hotspot din daga hannunta.

“Wa ya ce ki taba tsarin?” ya fada da karfi da ya sa mutane suka ji. “Kin dai saba katsalandan ne. Idan wani abu ya lalace yanzu, ke za ki biya?” Ya mika wayar ga wani saurayi. “Ka rike wannan. Ita ta koma wajen kwalaye.”

Wannan karo ba dariya ba ce ta fito. Wani dillali ya yi karamin tsaki. Laila ta yi kokarin ci gaba da murmushi a kamara, amma muryarta ta yi rawa. Rabi ta koma kusurwarta, ta zauna a bakin kujerar roba ba tare da cikakken zama ba, kamar jikinta ya saba tashi cikin gaggawa. Ta bude akwatin abincin sanyi ta rufe shi nan take saboda babu lokaci. Sai kuma wani mai kawo kaya daga Kofar Wambai ya shigo da ledar samfura a kafada.

“Don Allah,” ya kira daga can baya, “ina zan sauke kayan turaren gero da kuka ce a rarraba ga masu odar live?”

Mansur ya daga hannu ba tare da ya waiwaya ba. “A can baya—”

“Ba can ba,” mai kawo kayan ya yanke, yana kara matsowa. Idonsa na kan Rabi. “Jiya ita ce ta tsara min lambar rarrabawa. Ina ake so in sauke?”

Wannan tambayar ta yi kamar dutsen da aka jefa a cikin zobe. Mai kawo kayan ya juya kafafunsa daga inda Mansur ke tsaye ya nufi Rabi. Wani dan achaba da ke jiran a bashi kayan kaiwa ya biyo bayansa. “Hajiya Rabi,” ya ce, “wadannan order din Ungogo da Sabon Gari, wa zan fara kai wa?” Ya ce Hajiya a fili, ba wai don shekaru ba, sai don yadda ake kira wanda yake da madafa.

Rabi ta mike tsaye. “Kiɗa babu a baya yanzu,” ta fada wa mai kawo kaya, tana nuna gefen tebur mai inuwa kusa da bango. “A sauke a nan, a bar hanyar shiga a bude. Kai kuma ka fara da Sabon Gari; akwai biya ta waya a ciki, kada a tsaya.”

Mutane biyu suka juya kafadu daga Mansur zuwa gare ta. Sannan uku. Sadiq, wanda yake kula da riders, ya zaro biro daga bayan kunnen sa ya zo gabanta. “Rubuta min sababbin wuraren kaiwa.” Ya miko mata takarda. Rabi ta karba, tsohon tabon alkalami a kan yatsunta ya kara fitowa da duhu. Ta rubuta da sauri, ta cusa masa takardar.

Mansur ya yi dariyar raini mai sauti da aka ji sosai. “Kai Sadiq, ka rasa wanda za ka tambaya ne? Tun yaushe matar gefe take ba da hanya?” Amma Sadiq bai koma gare shi ba. Haka wani tsoho dan kasuwa mai huluna biyu da ya iso daga Zinder ya taka cikin zoben, ya gaishe da dattijai, sannan ya tsayar da idanunsa a kan kwalayen da aka yi wa lakabi da lambobin jigila.

“Wacece mai kula da asusun karbar biya?” ya tambaya. “Mutanena ba sa tura kudi sai ga sunan da aka daidaita. A bara an taba rikici.”

Mansur ya kai hannu cikin gaggawa. “Ni ne. Aiko mini, za mu karba.”

Rabi ba ta matsa kusa ba; ta tsaya inda take, amma ta amsa cikin murya madaidaiciya. “Asusun karbar kudin launch din yau yana karkashin sunana. Haka takardar bude shafin take.” Ta nuna wayar da ke kan teburin karbar baki, ba allon nuni ba, takarda ce a cikin folder mai tambarin kamfani. “Akwai layin izini a ciki.”

Wani d'an uwa na gida, kawun Mansur, ya yi saurin katsawa. “A bari daga baya. Yanzu lokaci ne na kaddamarwa, ba na takardu ba.”

“Ba daga baya ba,” tsohon dan kasuwar ya ce a fili, yana juya folder din zuwa ga haske. “Ni kudi zan tura yanzu idan zan shiga. Ina son sunan wanda zai karba.” Hajiya Binta ta daga hannu. “A karanto.”

Laila ta yi kokarin rungume yanayin da murmushi, amma comments na live suka fara tambayar lambar asusu, kuma masu saya suna tsaye da wayoyinsu a hannu. Rabi ta bude folder din. Takardar ba ta da wani ado, amma layin karshe a fili yake: mai kula da tafiyar yau da ikon bude da rufe karbar kudi—Rabi Bashir. Sa hannun marigayi Alhaji Bashir yana kasa, da hatimin da aka saba gani a shagonsu na trade. Hajiya Binta ta matso da jiki gaba. Idonta ya tsaya a sunan, sannan ta kalli Mansur.

Mansur ya yi saurin mikewa gaba kamar zai kwace takardar. “Wannan tsohuwar tsara ce. Yanzu ni nake kula da komai. Ta dai saba rike wayoyi ne lokacin da Baba ba lafiya.”

Rabi ta daga idonta kai tsaye. “Idan tsohuwa ce, me ya sa lambar karbar kudin da kuke nema ba ta bude ba sai da na kawo hotspot dina? Me ya sa riders duka suna dauko hanya daga wajen da na tsara? Kuma me ya sa password din shafin live din yau a wajena yake?” Ta zaro karamin littafin rubutu daga jakarta. A gefensa akwai tsohon cizgawar alkalami. “Saboda ni ce aka ba shi. Kai an ba ka ka kula da ma’aikata, ba asusun ba.”

A wannan karon ba magana ce kawai ta canza ba; zoben ya canza. Sadiq ya matsa ya tsaya rabin kafa a gabanta. Mai kawo kaya daga Kofar Wambai ya janye ledarsa daga bayan Mansur ya dawo gefe inda Rabi ta nuna. Har wani yaro mai dauke da katin baƙi ya yi baya kadan daga Mansur domin bai toshe hanya tsakanin masu saya da Rabi ba. Kafadu sun juya, hanyoyin zuwa tsakiya sun sake tsara kansu a fili.

Hajiya Binta ta ce a hankali, amma muryarta ta tsallaka zoben, “Mansur, idan kana da wata takarda daban, fito da ita yanzu.” Babu abin da ya fito daga hannunsa sai zufa a goshi. Sai ya yi abin da ya fi muni: ya nuna masu tsaro biyu da ke kofar fili. “Ku fitar da ita daga wajen mic. Tana bata taro.”

Wannan umarni ya yi tsauri sosai har ya bayyana a gaban kowa cewa ya wuce gona da iri. Masu tsaro suka yi taku biyu, amma suka tsaya, saboda a lokaci guda wayar live ta sake neman lambar asusu, tsohon dan kasuwar Zinder ya daga wayarsa yana jiran a gaya masa inda zai tura, riders suna jiran wanda zai sallame su, kuma kowa na bukatar murya guda. Tsakiya ta bukaci mai iko guda, ba mai shela ba.

Rabi ta taka gaba ba sauri ba, ta wuce gaban kujerar roba da akwatin abinci sanyi ke kai, ta kai hannunta ta karbi mic din daga rikon Laila kafin Mansur ya gane ta kusa. Ba ta kalli Laila ba; ta kalli masu siya, dattijai, da ma’aikata. “A saurare ni. Karbar kudin launch din yau, lambar shafin live, da fitar da odar riders suna karkashin izinin Rabi Bashir.” Ta juya kadan ta nuna Sadiq da hannu. “Ka cire Mansur daga jerin fitar da kaya na yau. Ka mayar masa da katin shiga ofis kawai. Laila za ta ci gaba da gabatarwa, amma duk order sai a tabbatar da ni kafin a tura. Kai,” ta nuna tsohon dan kasuwar Zinder, “za ka tura zuwa asusun da na rubuta a nan, ba wani daban ba.”

Sai ta mika folder din ga Hajiya Binta domin a gani a fili, sannan ta juyo wa mai kula da sauti. “Ka bude mata mic. Ni zan bude karbar kudi.” Wannan umarni guda ya sare iska kamar wuka. Sadiq ya dago takardar roster, ya zare sunan Mansur daga layin fitowa da motocin kai kaya, ya rubuta sabon tsari a wajen. Wani daga masu tsaro ya janye daga hanya da yake tsaya wa Mansur ya tsaya baya. Laila ta saki mic din gaba daya, hannunta na rawa. Mansur ya kai hannu ga roster din da sauri, amma Sadiq ya rike shi can sama, ya ce, “An gama. Hanyar ta canza.”

Masu saya da suka yi shiru a baya suka matsa kusa da teburin karbar baki, amma ba wajen Mansur ba. Tsohon dan kasuwar Zinder ya mika wayarsa ga Rabi. “Karanta lambar.” Wani rider ya ce, “Hajiya, na fara da Sabon Gari ko Nassarawa?” Mai kawo kaya ya dago ledar sa ya ce, “A ina zan sauke na biyu?” Tambayoyin suka biyo juna daga bangaren da ta tsaya, ba daga inda Mansur ke ba. Fuskar Mansur ta yi ja sannan ta yi fari; ya yi kokarin cewa wani abu cikin mic, amma babu mic a hannunsa, kuma babu wanda ya jira bakinsa.

Rabi ta rubuta lambar asusu a kan takardar karbar baki, ta danna hannun tsohon dan kasuwar ya gani, sannan ta ba Sadiq umarnin rabon kaya biyu a lokaci guda. Hajiya Binta ta karbi folder din a hannunta, ba don ta kare kowa ba, sai don ta tabbatar da abin da duka suka riga suka gani. Wannan ya karya ragowar aron ikon Mansur. Ya tsaya a tsakiyar fili ba tare da inda zai sa umarni ya tafi ba.

Da karbar kudi ta bude kuma riders suka fara fitowa daya bayan daya daga zoben, Rabi ta mika mic ga Laila ba tare da kallon Mansur ba. Sannan ta dauki akwatin abincin da ya yi sanyi daga kan kujerar roba, ta juya ta bi karamar hanyar gefe mai ratsawa zuwa bayan ginin. Wayarta ta yi kara a hannunta; Sadiq ne. Ba ta tsaya ba. “Bi ta tsohuwar hanya ta baya,” ta fada cikin wayar, “babbar kofar ta cika yanzu.”

Ta juya a bakin hanyar gefen, muryoyi suna biyo ta ta bayan bango suna dawo da sabon karatun dakin a gutsuttsure—“Ku tambayi Rabi”—“A wajenta ake tura kudin”—“Ba shi ba, an cire shi daga hanya”—ta daga akwatin abincin sanyi kadan daga hannunta, ta ce cikin wayar, “Ku bude zagayen can.”