Gwarzon baje kolin ya fasa a rai

Nafisa ta tsaya a bakin zoben farfajiyar baje kolin da jakar kayanta a hannu, sai ta ga almakashinta, allurar dinki, kwalaben feshi da karamar allon nune-nunenta duk an jera su a gaban Rabi’u kamar nasa ne. Wani matashin mai kula da shirin yana gyara makirufo yana cewa, “Rabi’u ne zai yi jawabin bude nunin sashenmu.” A gefe, Aunty Bilkisu ta dago kai daga wajen bakaken kujerun baki, idanunta suka bi kayan da Nafisa ta yi dare uku ba ta yi barci ba tana shirya su. Nafisa ta matse wata takardar karbar kaya da ta ninka rabin-rabi har ta yi laushi a tafin hannunta. Idan ta juya yanzu, ba aikin yau kadai za ta rasa ba. Sunan gidan su ma zai yi ƙasa a gaban mutanen trade na Kano.

Rabi’u ya hango ta, ya yi murmushin da bai kai ido ba. “Ai kin zo,” ya ce, yana daukar wani ɗan yadi mai launin ruwan kasa mai haske kamar ya saba da shi tun ƙuruciya. “Ki tsaya a gefe ki taimaka idan ana buƙatar ɗauko abu. Manyan baki suna so a ga tsari.” Ya juya ya ga Malam Farouq tare da wani attajirin mai shigo da kaya daga Legas, sai ya mike kirji. “Wannan shi ne sabon finishing ɗinmu,” ya faɗa musu. Bai ce “nata” ba, bai ce “namu” ba, ya bar kalmar ta rataya inda za ta fi cutarwa.

Nafisa ta ji ƙarar takardar leda a cikin jakarta lokacin da ta matsa ƙafarta zuwa bayan teburin nuni. Wayarta na haskawa a tafin hannunta ƙasa-ƙasa; sakon Sadiq ne, ɗan’uwa ga Malam Farouq, mai kula da sauti a wajen. “Kin iso?” kawai ya aiko. Ba ta ba da amsa ba. Ta ɗaga kai ta ga wasu dattawa biyu da suka san mahaifinta suna kallon dandalin. Idan aka ɗora Rabi’u a matsayin fuska yau, gobe duk wani aiki da ake rabawa ta ta bayan gida za a ce albarka ta bi inda aka fi gani. Ta yi abin da ya fi nauyi: ta tsaya.

An fara shiryawa cikin sauri saboda janareta yana gutsurawa, fitilar bakin corridor na gefen zauren na yi wani ƙara mai ɗorewa kamar hucin na’ura. Rabi’u ya ɗauki turaren feshi domin ya nuna yadda ƙarewar zanen take zama mai laushi a saman yadi, amma ya kai bututun feshi kusa da zaren da aka yi wa rigingimu. Hannun Nafisa ya shiga kafin kowa ya lura; ta juyo bakin zaren zuwa ciki, ta ɗaga ƙaramin allon zafi kadan, ta shafa ɗan danshi da auduga a wurin da ya kusa ƙonewa. Zaren da zai fito ya koma ya kwanta. Rabi’u ya janye hannu, ya yi saurin rufe gurbin da jikinsa, sannan ya juyo wa mahalarta da murmushi. “Dole ka san zafi da numfashin kaya,” ya faɗa. Wani daga masu daukar bidiyo ya ce, “Kai, ka kama shi daidai.”

Nafisa ta ja baya zuwa gefen dandalin, inda lasifikar ƙasa take kamar bakin kwandon baƙi. Rabi’u ya bi ta da ido, ya sauke muryarsa. “Kar ki sake shiga tsakiyar hoto,” ya ce. “Ba yau ake neman mai gyara a baya ba. Ana neman wanda zai wakilci mutane.” Kalmar “wakilci” ta fito daga bakinsa kamar ya saya ta. Aunty Bilkisu ta juya fuska gefe, abin ya fi nauyi saboda ba ta tsawata masa ba.

Sai attajirin Legas, Alhaji Mudi, ya yi kusa da teburin yana shafa gemunsa. “Wannan kyau ne,” ya ce, “amma ina son in ga canji a rai. Ku dauki wannan yadin indigo ɗin nan, ku yi irin wannan finishing ɗin amma a sa ya kama haske ba tare da ya yi tauri ba.” Ya daga hannu ya nuna fili. “A nan. Yanzu. Idan zan saka ku a babban oda na Eid, zan ga hannu a ido.”

Zoben farfajiyar ya ƙara bude wa ido. Masu shigowa daga ƙofa suna iya ganin teburin kai tsaye. Wadanda ke tsaye a bakin reception edge suka matsa kadan. Sadiq daga wajen sauti ya juya daga wayarsa ya kafe dandalin. Rabi’u ya yi dariyar da ta yi kauri fiye da yadda take a baya. “Ba damuwa,” ya ce, yana miƙa hannu ga yadin kamar wanda ya saba da duk wani hali na kaya. Amma Nafisa ta riga ta san matsalar. Indigo ɗin nan yana sha iska daban; idan an yi gaggawa zai makale ya yi tauri kamar katako.

Ya shimfiɗa yadin, ya sa ruwan farko, ya kai zafi da wuri. A farkon motsinsa akwai salon da ya iya yaudarar wanda bai san sana’a ba: hannu a sama, magana a laushi, kallon baki da ido. Amma lokacin da ya kai auduga ta biyu, yadin ya fara ja a wani sashe ya ƙi karɓar shimfiɗa. Ya tsaya rabin dakika, ƙafarsa ta danna ƙasa. Masu magana a baya suka rage muryarsu ba tare da an umarce su ba. Rabi’u ya sake ƙara zafi domin ya murƙushe kuskuren, sai taɓon launin ya fara dusashewa daga duhu zuwa maras rai.

Nafisa ta matsa daga gefe ba tare da sauri ba, kamar tana zuwa ta ɗauko abu. “Ka daina,” ta ce a hankali, amma muryarta ta isa teburin. Bai janye ba. Ta ga inda yadin zai mutu idan aka sake kuskure guda ɗaya. Ta sa hannu cikin tazara tsakaninsa da allon zafin, ta zare shi daga hannunsa, ta rage wutar da yatsa ɗaya, ta juya sashen da ya fara kamawa, ta shimfiɗa shi da tafin hannu daga ciki zuwa gefuna maimakon daga sama. Wani ɗan karamin numfashi ya fita daga bakin wata mata kusa da aisle. Sadiq ya dauke wayar daga kunnensa gaba ɗaya.

Rabi’u ya yi ƙoƙarin murmushi. “Eh, muna aiki tare ne,” ya faɗa, yana son sake dawowa cikin hoto. Amma babu wanda ya amsa masa. Alhaji Mudi bai ƙara kallon fuskarsa ba; idanunsa sun sauka kan hannun Nafisa. Malam Farouq ya ɗan matsa gabansa zuwa teburin. Hatta Aunty Bilkisu ta miƙe daga kujera rabin tashi, mayafinta ya zame kadan daga kafada. A zoben, ba shiru ne kawai ya sauka ba; mutane sun juya jikinsu gaba ɗaya zuwa inda hannun Nafisa ke aiki, kamar dandalin ya canza mai shi a fili.

Nafisa ta yi aikin ceton wurin daidai gwargwado, ta janye hannunta. “Idan za a gama, a gama yadda ya kamata,” ta ce. Rabi’u ya ga damar da take bar masa ta komawa ya ci gaba, sai ya mika hannu cikin sauri yana neman kwace allon zafin. “Ni zan karasa,” ya ce, muryarsa ta yi kauri. Ya ɗauki yadin daga ɓangaren da ba a daidaita ba, ya kuskura ya ja shi sama domin ya nuna iko. Nan take gefen da ya fara rauni ya yi wata yar karyewa mai ban tsoro, ba babba ba amma a fili sosai, kamar ƙaiƙayin aski a sabon shadda.

Wannan ƙaramar karayar ta isa. Wani saurayi mai rubuta oda ya daina rubutu. Attajirin Legas ya miƙa hannu kai tsaye ga Nafisa, ba ga Rabi’u ba. “Ke,” ya ce. “Karɓi teburin.”

Rabi’u ya yi saurin cewa, “Alhaji, ai abin ba—” Amma Malam Farouq ya katse shi ba tare da daga murya ba. “Ka ja baya.” Kalmar ta fito a aikace, ba a muhawara ba. Sadiq ya gangaro daga wajen lasifika ya zo ya ɗaga tambarin sunan da ke gaban teburin. Akan filastik ɗin an saka “Rabi’u / Lead Presenter.” Ya zare takardar ciki, ya juya ta baya, ya kama biro ya rubuta “Nafisa” da manyan haruffa, ya mayar ya aje a gaban ta. Canjin ya faru a fili, kamar an sauke wani daga kujera a idon jama’a.

Rabi’u ya tsaya kusa da teburin amma babu wani da ya bari ya koma tsakiya. Wata mata daga ƙungiyar masu saye ta jingina fayil ɗinta a gaban Nafisa. Alhaji Mudi ya ce, “Na ce a rai. Ki nuna min yadda indigo zai ci gaba da haske amma ya zauna da taushi.” Rabi’u ya bude baki ya rufe. Yanzu ko wurin da zai sa hannunsa ya rasa; idan ya matsa, zai zama cikas a gaban kowa.

Nafisa ta ɗauki sabon auduga, ta zuba ƙaramin ruwa a ma’auni madaidaici, ta jera kayan aikin a nisan da ya nuna ta san teburin da jikinta. “A sa haske ƙasa,” ta ce wa Sadiq, ba tare da ta kalle shi ba. Nan take ya rage fitilar sama kadan, ya bar hasken gefe ya nuna launin yadi. Ta ɗaga indigo ɗin, ta kunna zafin a hankali, ba a karfi ɗaya ba. Ta fara da gefuna, tana tilasta musu su zauna kafin tsakiya, sannan ta yi amfani da audugar laushi ta buɗe hucin da launin yake ɓoye. Kowane motsi nata yana da dalili a ido; ba ta magana don cike gurbi, ba ta kallon masu kallo domin neman yardarsu. Ta yi ɗan dakatawa kawai lokacin da zaren ciki ya so ya taso, sai ta juya yadin baya, ta bugi danshin daidai inda zafi ya taru, ta mayar da shi saman.

Wani tsoho da ya zo da ɗansa don neman haɗin kai ya matsa kusa, sannan ya sake ja baya kamar ya san an shiga aikin gaske. Aunty Bilkisu ta sauko daga matakinta ta tsaya a bayanta, ba kusa sosai ba, amma ba a inda ake ajiye mata masu jiran gyara ba. Wannan tsayuwar kaɗai ta isa ta sa wasu mata biyu su daina kiran Rabi’u da “yaro na.” Rabi’u ya yi yunƙurin ba da bayani kan “brand direction,” amma babu wanda ya juyo. Muryarsa ta watse a sama kamar ƙurar da janareta ke hura wa.

Nafisa ta kai mataki mafi wuya: ta haɗa feshi da goge-zafi a jere mai saurin da ba a yarda a yi kuskure a ciki. Wannan ne wurin da Rabi’u ya yi ta ɗaukar hotuna yana cewa shi ya fi kowa a sana’ar. Ta sa karfen ma’auni a gefe ɗaya, ta ɗora tafin hannunta a kan yadin ta ji numfashinsa kafin ta yi aiki. Sai ta matsa auduga, ta ja allon zafi a kaikaice ba a kai tsaye ba, ta sake feshi sau ɗaya kawai. Indigo ɗin ya fara ɗaukar wani sheki mai zurfi, ba irin mai mai arha ba, sai mai nisa kamar ruwa da daddare. Ta latsa ƙarshe da gefen itacen shimfiɗa, ta ɗaga yadin daga teburin. Ya fāɗi a santsi, ya yi haske, ya zauna da taushi.

Alhaji Mudi bai yi tambaya ba. Ya juya ga mataimakinsa ya ce, “Rubuta odar farko a sunanta. Ita za ta jagoranci wannan layin. Sauran magana daga baya.” Mataimakin ya buɗe takarda nan take a gaban teburin, ba a ɗaki na baya ba. Malam Farouq ya nuna kujerar da aka tanadar wa shugaban gabatarwa. “Nafisa, ki zauna can bayan wannan,” ya ce, amma ba da sigar roƙo ba; da sigar tabbatarwa. Rabi’u ya ɗan matsa kamar zai ƙi, sai Alhaji Mudi ya dubi gefen yadin da ya karye a hannunsa. Wannan ƙaramin lahani ya tsaya masa kamar tambarin zargi a tsakiyar rana.

Sadiq ya kawo mata alkalami da takardar oda, amma ya ajiye su a gefen teburin ne, ba a hannunta ba, saboda ta gama aikin kafin ta taɓa wani abin takarda. Idanunsu suka hadu na ɗan lokaci. A cikin wannan ɗan lokaci akwai wani abu mai haɗarin gani a irin wannan fili—ba soyayya mai sakaci ba, sai zaɓi. Yana tsaye a inda kowa ke iya gani, yana bin umarninta, ba na Rabi’u ba. Aunty Bilkisu ta ga hakan, ta kuma ba ta kau da kai ba.

Rabi’u ya yi ƙoƙarin ɗaukar makirufo domin ya maido kansa cikin tsari, amma sautin ya yi masa tsami ya yi ƙarar dawo wa. Sadiq bai kara gyara masa nan take ba. Maimakon haka ya juya makirufo zuwa ƙasa, ya bar shi yana rataye a gefen dandalin. Rabi’u ya tsaya da hannunsa babu komai, yana kallon teburin da ba ya da ikon taɓawa. Fuskar da ya shigo da ita ta narke ba da zafi ba, da rashin inda zai tsaya.

Nafisa ta sa hannu a kan takardar odar, ta mayar da alkalamin a hankali. Sai ta zare tambarin sunanta daga gaban teburin ta gyara shi ya daidaita, kamar kayan aikin da ya kamata tun farko. Daga nan ta sauka daga kan dandalin, numfashinta yana fita da zafi a kirjinta. Ta isa bakin monitor wedge, ta ɗan dafa gefensa da yatsa domin ta daidaita jikinta, yayin da wata ƙarar feedback ta taso a bayanta ta yi siriri, ta fāɗi ƙasa ba tare da ɗaukar kowa ba.