ಲೈವ್ ಡೆಮೋದಲ್ಲೇ ನಕಲಿ ಸ್ಟಾರ್ ಚೂರಾಯಿತು
“ಆ ಫೈಲ್ ಬೇಡ, ನಂದಿನಿ— ಟ್ರೇ ಹಿಡ್ಕೋ,” ಎಂದು ಡಾ. ಕಿರಣ್ ದೇವ್ ಕೈ ಚಾಚಿ ಅವಳ ಹಳೆಯ ಕೇಸ್ಫೈಲ್ನ್ನೇ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ.
ರಿಹರ್ಸಲ್ ಸೈಡ್ ವಿಂಗ್ನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಿಂತಿದ್ದ ಜಾಗವೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಚಿಕ್ಕದಾಯಿತು. ಗಾಜಿನ ಆ ಪಕ್ಕದ ಡೆಮೋ ಬೇಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಈ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಾಲ್ವೇ ಲೈಟ್ನ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಮಾನಿಟರ್ಗಳ ಸಣ್ಣ ಗುಣಗುಣ, ಮತ್ತು ತಣ್ಣಗಾದ ಚಹಾ ಕಪ್ ಬಿಟ್ಟ ವಲಯದ ಮೇಲೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನ ತೆಳು ಚರ್ಮ. ನಂದಿನಿ ಎರಡು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗದೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ನರರೋಗದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಪ್ರೋಟೋಕಾಲ್ ಅವಳ ಕೈಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಕಿರಣ್ನ ಮಿನುಗುವ ಫೋಲ್ಡರ್ ಒಳಗೆ ಜಾರಿತು. ಅವನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ನೋಡದೇ, “ಡೋನರ್ಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮುಂದೆ ಬೆಂಬಲ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಗೊಂದಲ ಮಾಡಬಾರದು,” ಎಂದ.
ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆಡಳಿತ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೂರ್ತಿ ನಗುವಿನಂತೆ ತುಟಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ. “ನೀವು ಒಳಗೆ ಹೋಗೋದು ಬೇಡ, ಮ್ಯಾಡಂ. ಇನ್ಸ್ಟ್ರುಮೆಂಟ್ ಕೇಸ್ ಮಾತ್ರ ರೆಡಿ ಇಡಿ.” ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಸರು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿರೂಪಕಿ ಮೈಕ್ನಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದಳು— “ಇಂದಿನ ವಿಶೇಷ ಲೈವ್ ನ್ಯೂರೋ-ಡಯಗ್ನೋಸ್ಟಿಕ್ ಡೆಮೋಗೆ ಡಾ. ಕಿರಣ್ ದೇವ್!” ನಂದಿನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಎತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವಳಿಗಾಗಿದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಹೆಸರುಪಟ್ಟಿ ತೆಗೆದು ಕಿರಣ್ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಕೆಲಸ ಹಂಚಿಕೆ ಬದಲಾಗುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಇಂಟರ್ನ್ ಫರೀದ್ ಕೂಡ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ನೋಡಿದ.
ಮೊದಲ ಚಿರಕು ಅಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತು. ಕಿರಣ್ ಫೈಲ್ ತೆರೆದು ಮೊದಲ ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ, ಒಳಗೆ ಅವಳು ಬರೆದ ಹಳೆಯ ನೀಲಿ ಮಸಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು— “ಎಪಿಸೋಡಿಕ್ ಸಿಂಕೋಪ್ ಅಲ್ಲ; ಟ್ರಿಗರ್ಡ್ ರಿದಮ್-ನ್ಯೂರಲ್ ಈವೆಂಟ್ ಅನುಮಾನ.” ಕಿರಣ್ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಅದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಒಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ. ಅವಳಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ವಸ್ತುವಿನೊಳಗೆ ಅವಳ ಕೈಬರಹವನ್ನು ಮೂರು ಇಂಟರ್ನ್ಗಳು, ಒಬ್ಬ ದಾನಿ, ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ ನೋಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಯಾರೂ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕಿರಣ್ ಫೈಲ್ನ್ನು ಈಗ ಎದೆಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಹಿಡಿದ.
ಮುಂದಿನ ಹೊಡೆತ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು. ಶಾಂತಮ್ಮ— ವಿಕ್ರಮ್ನ ಅತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ದೊಡ್ಡ ದಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾದಳು— ಬಂಗಾರದ ಅಂಚಿನ ಪಟ್ಟು ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಸೈಡ್ ವಿಂಗ್ಗೆ ಬಂದಳು. ಅವಳ ಹಿಂದೆ ವಿಕ್ರಮ್. ಮನೆಮಾತಾಗಿಬಿಟ್ಟ ಬಂಧು-ಬಳಗಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಸಂಬಂಧದ ಭಾರ ನಂದಿನಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಈಗಲೇ ಹಾಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಶಾಂತಮ್ಮ ಅವಳನ್ನು ತಲೆಮೂದಲಿನಿಂದ ಕಾಲುವರೆಗೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ, “ಇವಳೇನಾ? ಸ್ಟೇಜ್ ಮೇಲಿರೋ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬೇರೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡೋವರು ಬೇರೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಮನೆಲಿ ಹೇಳ್ತಿದ್ದರು. ಇವತ್ತೇ ಕಣ್ಣಾರೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತದೆ,” ಎಂದಳು. ವಿಕ್ರಮ್ ತುಸು ಕುಗ್ಗಿದ ನಗು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ; ತಡೆಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಮೂರ್ತಿ ತಕ್ಷಣ ಸೇರಿಸಿದ. “ಮ್ಯಾಡಂ, ಹಳೆಯ ವಿ.ಐ.ಪಿ. ಕೇಸ್ ಮತ್ತೆ ತೆರೆದಿದ್ದೇವೆ. ಜಯಂತ ಹೆಗ್ಡೆ ಸರ್ನ ಸೊಸೆ. ಮೂವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸುತ್ತಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವತ್ತು ಡೆಮೋ ಸಕ್ಸೆಸ್ ಆದರೆ ಹೊಸ ನ್ಯೂರೋ ವಿಂಗ್ಗೆ ಹಣ ಖಚಿತ.” ಅವನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಿರಣ್ ಇನ್ನೊಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ— ನಂದಿನಿಯ ಪ್ರವೇಶ ಕಾರ್ಡ್, ಅವಳು ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ತಡವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ ಕೀ-ಟ್ಯಾಗ್ ಜೊತೆಗೆ, ತನ್ನ ಜೇಬಿಗೆ ಸರಿಸಿದರು. “ಬೇ ಒಳಗೆ ನಾನು ಕರೆಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ.”
ಅದೇ ಅವಳ ಹಳೆಯ ಕೇಸ್. ಮೂರು ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ರೋಗಿಯ ಅಚಾನಕ್ ಕುಸಿತದ ವಿಡಿಯೋ, ಟ್ರಿಗರ್ ನಕ್ಷೆ, ಪರೀಕ್ಷಾ ಕ್ರಮ— ಎಲ್ಲವೂ ನಂದಿನಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮಾರ್ಗ. ಆದರೆ ಆಗ ಅವಳು ಜೂನಿಯರ್; ಈಗ ಕಿರಣ್ ವೇದಿಕೆಗೆ ಒಯ್ಯುವ ತಯಾರಾದ ಮುಖ. ಡೆಮೋ ಶುರುವಾಗಲು ಐದು ನಿಮಿಷ. ಒಳಗೆ VIP ರೋಗಿಣಿ ಮಾಯಾ ಹೆಗ್ಡೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು; ಹೊರಗೆ ದಾನಿಗಳು, ಮಂಡಳಿ, ವೈದ್ಯರು, ಮತ್ತು ನಂದಿನಿಯ ಮದುವೆ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಉದ್ಯೋಗದ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ತೂಗುವ ಕುಟುಂಬದ ಕಣ್ಣುಗಳು.
ಕಾಚದ ಬೇ ಬಾಗಿಲು ಅರ್ಧ ತೆರೆದಿತ್ತು. ಮೈಕ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಶಬ್ದ ಬಂತು. ಕಿರಣ್ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, “ರೋಗಿಣಿಯ ಕುಸಿತಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಸಂಬಂಧಿತ,” ಎಂದು rehearsal ಮಾತು ಶುರುಮಾಡಿದ. ನಂದಿನಿಯ ತುಟಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಅವನು ಮೊದಲೇ ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳು ಕೇಸ್ನ ಸಾಧನಪೆಟ್ಟಿಗೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು ಲಾಕ್ ತಿರುಗಿಸಿದಳು; ಸಣ್ಣ ಲೋಹದ ಕಟಕ್ ಶಬ್ದ ಆಯಿತು. ಫರೀದ್ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ. “ಮ್ಯಾಡಂ?”
“ಮಾಯಾಳ ಮೂಲ ಟ್ರೇಸ್ ಯಾವ ಮಾನಿಟರ್ಗೆ ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೀರ?” ಎಂದು ನಂದಿನಿ ಕೇಳಿದಳು.
“ಬೇ-೨ ಸ್ಕ್ರೀನ್, ಮ್ಯಾಡಂ.”
ಒಳಗೆ ಕಿರಣ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾಕ್ಕೆ ಸ್ಮಿತ ಮಾಡುತ್ತಾ ರೋಗಿಣಿಗೆ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಕಣ್ಣು ಹಿಂಬಾಲಿಸು ಎಂದ. ಅವಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ನಂದಿನಿ ಅವಳ ಎಡ ಮಣಿಕಟ್ಟಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಡಿತವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು— ಒಂದೊಂದು ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಕತ್ತು ಸ್ನಾಯು ಎಳೆಯುವಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಎಳೆತ. ಅವಳು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತಳು. ಮೂರ್ತಿ ತಡೆದ. “ನೀವು ಒಳಗೆ ಬೇಡ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ.”
“ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ,” ನಂದಿನಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಎಂದಳು.
ಕಿರಣ್ ಬೇಸರದಿಂದ ತಿರುಗಿದ. “ಇಗಾ ಸಮಯ ಇಲ್ಲ.”
“ಕಣ್ಣಿನ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಎಡ ಲ್ಯಾಟೆನ್ಸಿ ಎಷ್ಟು ಮಿಲಿಸೆಕೆಂಡ್?”
ಕಿರಣ್ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೇಸರವೇ ಉಳಿಯಿತು; ಉತ್ತರ ಬಂದಿಲ್ಲ. “ಕ್ಲಿನಿಕಲಿ ಅದು ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲ.”
“ಆಗ ಟ್ರೇಸ್ನಲ್ಲಿ ಎಸ್-ವೇವ್ ಮುಂಚೆ ಬಂದ ನ್ಯಾರೋ ಸ್ಪೈಕ್ ಏನು?” ಅವಳು ಗಾಜಿನ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಬೇ-೨ ಸ್ಕ್ರೀನ್ನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು.
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂವರು ತಿರುಗಿ ಮಾನಿಟರ್ ನೋಡಿದರು. ಸ್ಕ್ರೀನ್ನ ಹಸಿರು ರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ನಂದಿನಿಯ ಬೆರಳು ಗಾಜಿನ ಹೊರಗಿಂದ ಸೂಚಿಸಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಮುಳ್ಳಿನಂತ ಉಚ್ಛ್ರಾಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ತೋರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮರೆಮಾಚಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಿರಣ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಕಣ್ಣು ನುಗ್ಗಿಸಿದ. “ಆರ್ಟಿಫ್ಯಾಕ್ಟ್.”
“ಆರ್ಟಿಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ಅಂದರೆ ಉಸಿರಾಟ ಜೊತೆ ಸರಿಯಬೇಕು. ಇದು ಪಲ್ಸ್ ಲಾಕ್ ಆಗಿದೆ,” ನಂದಿನಿ ಎಂದಳು. “ಮಾಯಾ, ನಿಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನೊಂದು ಸಲ ಸಡಿಲ ಬಿಡಿ.”
ರೋಗಿಣಿ ಒಳಗಿಂದ ಅವಳ ಕಡೆ ನೋಡಿದಳು. ಕಿರಣ್ ಮಧ್ಯೆ, “ಪೇಷೆಂಟ್ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಬೇಡಿ,” ಎಂದ. ಆದರೆ ತಡವಾಯಿತು. ಮಾಯಾ ಕೈ ಸಡಿಲ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸ್ಪೈಕ್ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿತು, ನಂತರ ಕಣ್ಣು ಎಡಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ವಿಳಂಬ. ನಂದಿನಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು ಹೊಡೆದಳು— “ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಇಶ್ಯೂ ಆಗಿದ್ರೆ ಈ ಪ್ಯಾಟರ್ನ್ ಬರೋದಿಲ್ಲ. ಪ್ಯಾರಾಕ್ಸಿಸ್ಮಲ್ ನ್ಯೂರೋ-ಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಕೊಂಡಕ್ಷನ್ ಇದೆ. ನೀವು ಇದನ್ನು ಹಿಡ್ಕೊಳ್ಳಿಲ್ಲ.”
ಆ ಮಾತಿಗಿಂತ ಭಯಾನಕವಾದದ್ದು ಕಿರಣ್ನ ಮೌನ. ಅವನು ಮಾನಿಟರ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಕ್ಯಾಮೆರಾ, ದಾನಿಗಳು, ಹಿರಿಯರು ಎಲ್ಲರ ಮಧ್ಯೆ, ಆ ಒಂದು ಸ್ಪೈಕ್ಗೆ ಹೆಸರು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಮುಂದೆ ಬಂದರು. “ಜೂಮ್ ಮಾಡಿ,” ಎಂದರು. ಟೆಕ್ನೀಷಿಯನ್ ಕೈ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಮೌಸ್ಗೆ ಹೋಯಿತು. ಟ್ರೇಸ್ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು. ಚಿಕ್ಕ ಸ್ಪೈಕ್ ಈಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಕಿರಣ್ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, “ನಾನು ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ವಿಷಯ ತಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವನ ಕೈ ಅಡ್ಡಹಾಕಿದರು. “ಹೋಗೋದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಇದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಹೇಳಿ, ಡಾಕ್ಟರ್.”
ಅಲ್ಲಿ ಕಿರಣ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೊಗ್ಗಿದಂತೆ ಕಂಡ. “ಇದು... ಮೋಷನ್ ನೊಯ್ಸ್ ಇರಬಹುದು.”
“ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವ ಸ್ನಾಯು ಗುಂಪಿನ?” ನಂದಿನಿ ತಕ್ಷಣ. “ಕುತ್ತಿಗೆಯದಾ? ಕಣ್ಣು ಸುತ್ತಿನದಾ? ಇಲ್ಲ ಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಕಪ್ಲಿಂಗ್ನಾ?” ಅವನು ಉತ್ತರಿಸದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಹಿಂಬದಿಯ ಕ್ಯಾಮೆರಾಮನ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದ. ಸಮಾಜದ ಮುಖ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಮಾಯಾ ಅಚಾನಕ್ ಕುರ್ಚಿಯ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಮಾನಿಟರ್ ಬಡಿತ ಅಸ್ಥಿರವಾಯಿತು. ಬೀಪ್ ವೇಗವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿತು. ಕಿರಣ್ ಅವಳತ್ತ ತಿರುಗಿ ಏನೋ ಹೇಳಲು ಬಾಯಿತೆರೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಾಯಾಳ ತಲೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿತು, ಕಣ್ಣು ಮೇಲೆ ಸರಿದವು. ಬೇಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನರ್ಸ್ “ಸರ್—” ಎಂದು ಎದ್ದಳು. ಇದೇ ಡೆಮೋ ಕಿಟಕಿಯೊಳಗೆ ಕುಸಿತ. ಇದೇ ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲರೋ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಕ್ಷಣ.
“ಇನ್ಸ್ಟ್ರುಮೆಂಟ್ ಕೇಸ್ ಇಲ್ಲಿ,” ನಂದಿನಿ ಹೇಳಿ ಮೂರ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೈಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿದಳು. ಅವನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ; ಯಾರೋ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ನೇರವಾಗಿ ಕಿರಣ್ಗೆ, “ಕನ್ಸೋಲ್ ಬಿಡಿ,” ಎಂದರು. ಕಿರಣ್ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ— “ಬಿಡಿ.” ಟೆಕ್ನೀಷಿಯನ್ ಸ್ವತಃ ಕೀಲಿಮಣೆ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ತಿರುಗುವ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದು ನಂದಿನಿ ಕಡೆ ತಳ್ಳಿದ. ಫರೀದ್ ಅವಳ ತೆರೆದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಸೆನ್ಸರ್ ಲೀಡ್ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟ. ಕೆಲಸದ ದಾರಿ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಅವಳ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು.
ನಂದಿನಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅವಳು ನಿಂತೆಯೇ ಮೌಸ್ ಹಿಡಿದು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಎರಡು ವಿಂಡೋ ತೆರೆದಳು— ಜೀವಚಕ್ರ ಟ್ರೇಸ್ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಚಲನೆಯ ನಿಧಾನ ಮರುಪಾಠ. “ಮಾಯಾ, ನನ್ನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ. ಉಸಿರಾಡಿ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಬೇಡಿ.” ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಮೈಕ್ಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬೇಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೇಳಿದರು. ಅವಳು ಟ್ರೇಸ್ ಮೇಲೆ ಟೈಂ ಮಾರ್ಕರ್ ಇಟ್ಟಳು, ನಂತರ ಪಲ್ಸ್ ಚಾನೆಲ್ನ್ನು ಓವರ್ಲೇ ಮಾಡಿದಳು. ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ರೇಖೆಗಳು ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದವು. “ಇದು ಮೋಷನ್ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಕಪ್ಲಿಂಗ್.”
ಕಿರಣ್ ಹಿಂದೆನಿಂತೇ, “ಇಂಥ ಲೈವ್ ಇಂಟರ್ಪ್ರಿಟೇಶನ್ ಅಪಾಯಕರ—” ಎಂದು ಶುರು ಮಾಡಿದ.
ನಂದಿನಿ ಅವನತ್ತ ನೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ. “ಫರೀದ್, ಎಡ ವಾಗಲ್ ಸ್ಟಿಮುಲಸ್ ಟೆಸ್ಟ್ ನಿಲ್ಲಿಸು. ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇಗ ಬ್ಲಡ್ ಪ್ರೆಶರ್ ಸೈಕಲ್.” ಅವಳು ಇನ್ನೊಂದು ಚಾನೆಲ್ ತೆರೆದು, ಕಣ್ಣು ಎಡಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಡಿತ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತಿರುವ ಜಾಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಳು. “ಈ ಕುಸಿತ ಮನೋಭಾರದಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಕಣ್ಣು-ತಲೆ ತಿರುಗುವ ಟ್ರಿಗರ್ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ನ್ಯೂರಲ್ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಪಾಸ್ಗೆ ತಗುಳುತ್ತಿದೆ. ಮಿಕ್ಸ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್. ಅದಕ್ಕೇ ಮೂರು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ.” ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದುವು; ಮಾತುಗಳು ಯಾರನ್ನೂ ಮನವೊಲಿಸಲು ಅಲ್ಲ, ಕ್ರಮ ಕಟ್ಟಲು.
ಮಾಯಾಳ ಬಡಿತ ಇನ್ನೂ ಅಸ್ಥಿರ. ನಂದಿನಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ಡಯಗ್ನೋಸ್ಟಿಕ್ ಮೋಡ್ಯೂಲ್ ತೆಗೆದು ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದಳು. ಲೋಹದ ಕ್ಲಿಪ್ ಜೋಡಿಸಿದ ಶಬ್ದ. “ರಿದಮ್ ಕ್ಯಾಪ್ಚರ್.” ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಟ್ರೇಸ್ ಓಡಿತು. ಅವಳು ಜೂಮ್ ಮಾಡಿ ಸ್ಪೈಕ್ ಮುಂಚಿನ ತೀವ್ರ ಕುಳಿತ ಸ್ಲೋಪ್ ತೋರಿಸಿದಳು. “ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ. ಕಣ್ಣಿನ ವಿಳಂಬಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಇದು ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರೈಮರಿ ಸೈಕೋಜೆನಿಕ್ ಆಗಿದ್ರೆ ಈ ಕ್ರಮ ಉಲ್ಟಾ ಇರಬೇಕು.” ಅವಳು ಟೆಂಪ್ಲೇಟ್ ಹೋಲಿಕೆ ಹಾಕಿದಳು; ಕೆಂಪು ಹೋಲಿಕೆ ರೇಖೆ ಮೂಲ ಟ್ರೇಸ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿತು. ಈಗ ಅದು ಓದಿ ತೋರಿಸಬಹುದಾದ ಚಿತ್ರ. ಯಾರೂ ಮಸುಕುಗೊಳಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟ.
ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಧ್ವನಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. “ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮ?”
“ತಕ್ಷಣ ಪ್ರೊವೋಕೇಶನ್ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಫಿಜಿಯೋ ತಂಡ standby. ಆದರೆ ಮೊದಲು ಡಯಗ್ನೋಸ್ಟಿಕ್ ಲಾಕ್ ಮಾಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನೂ ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಅಂತ ತಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.” ನಂದಿನಿ ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಆದೇಶ ಸರಣಿ ಹಾಕಿದಳು. “ಇತಿಹಾಸದ ವಿಡಿಯೋ-ಸಿಂಕ್ ಫೈಲ್ ತೆರೆಯಿರಿ.” ಮೂರ್ತಿ ಕಳವಳದಿಂದ, “ಅದು ಆರ್ಕೈವ್ ಸರ್ವರ್ನಲ್ಲಿ—” ಎಂದ. ನಂದಿನಿ ಕಣ್ಣೂ ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ. “ನಾನು ಉಳಿಸಿದ ಹೆಸರು ‘MH_old_sync_3’. ಹುಡುಕಿ.” ಫರೀದ್ ಹುಡುಕಿದ; ಫೈಲ್ ತೆರೆದಿತು. ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಳೆಯ ವಿಡಿಯೋ ಇಂದಿನ ಟ್ರೇಸ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂತು. ಅದೇ ಮುಂಚಿನ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ಪೈಕ್. ಅದೇ ಎಡ ವಿಳಂಬ. ಅದೇ ಕುಸಿತದ ಮುನ್ನದ ಎಳೆತ.
ಒಳಗಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಶಾಂತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಂದಳು; ಪಟ್ಟು ಸೀರೆಯ ಅಂಚು ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ಗೆ ತಗುಲಿ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದ ಆಯಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಸ್ಕ್ರೀನ್ನಿಂದ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕಿರಣ್ ಮಾತಾಡಲು ಬಾಯಿತೆರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ, ಆದರೆ ಈಗ ಯಾರೂ ಅವನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಬಿಳಿ ಕೋಟ್ ಧರಿಸಿದ್ದ; ಆದೇಶದ ಹಕ್ಕು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲ.
ನಂದಿನಿ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಳು. “ಹಳೆಯ ಕೇಸ್ ತಪ್ಪಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು. ಇಂದಿನ ಟ್ರೇಸ್, ಹಳೆಯ ಸಿಂಕ್, ಕಣ್ಣಿನ ವಿಳಂಬ, ಪಲ್ಸ್ ಕಪ್ಲಿಂಗ್— ನಾಲ್ಕೂ ಸೇರಿ ಹೇಳೋದು ಒಂದೇ. ಮಾಯಾಗೆ ಕಾರ್ಯಾತ್ಮಕ ನಾಟಕೀಯ ಕುಸಿತವಲ್ಲ; ಟ್ರಿಗರ್-ಆಧಾರಿತ ನ್ಯೂರೋಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಕೊಂಡಕ್ಷನ್ ವೈಕಲ್ಯ. ಮುಂದಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಘಟಕದಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಟೇಜ್ ಡೆಮೋ ಆಗೋದಿಲ್ಲ.” ಅವಳು “ಸ್ಟೇಜ್” ಎನ್ನುವಾಗಲೂ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಪರದೆಯಲ್ಲೇ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಕಿರಣ್ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ. “ಇದು ಫೈನಲ್ ಡಯಗ್ನೋಸಿಸ್ ಅಂತ ಈಗಲೇ—”
ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು. “ಫೈನಲ್ ಲಾಕ್ ಮಾಡೋದು ಅವಳು. ನೀವು ಬದಿಗೆ.” ಆ ಒಂದು ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರೆದಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರ ಬಾಗಿಲೇ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕಿರಣ್ ಅರ್ಧ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದ. ಅದು ದೊಡ್ಡ ಚಲನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಫೈಲ್ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು, ಕೋಟ್ ತುದಿ ಕನ್ಸೋಲ್ಗೆ ಅಂಟಿ ನಿಂತಿತು, ಮತ್ತು ದಾನಿಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕುರ್ಚಿ ಸರಿಸಿದ ಶಬ್ದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
ನಂದಿನಿ ಈಗ ಕುಳಿತಳು. ಮೌಸ್ ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ. “Owner override,” ಎಂದು ಅವಳು ಸಿಸ್ಟಂ ಭದ್ರತಾ ಪ್ಯಾನೆಲ್ ತೆರೆದಳು. ಮೂರ್ತಿ ಬೆಚ್ಚಿ, “ಅದರ ಅನುಮತಿ—” ಎಂದ.
ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಗುರುತಿನ ಚಿಹ್ನೆ ತೆಗೆದು ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದರು. “ಅವಳಿಗೆ.” ನಂತರ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನೇ ಹಿಂದೆ ತೆಗೆದರು. ಚಿಕ್ಕ ಹಸಿರು ಬೆಳಕು ಹೊತ್ತಿತು. ಕನ್ಸೋಲ್ ಹಕ್ಕು ಅವಳಿಗೆ ವರ್ಗವಾಯಿತು.
ಆಗ ನಂದಿನಿ ಕೊನೆಯ ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡಿದಳು. ಹಳೆಯ ಟ್ರೇಸ್, ಇಂದಿನ ಟ್ರೇಸ್, ಕಣ್ಣು ಚಲನೆಯ ಟೈಮ್ಸ್ಟ್ಯಾಂಪ್, ಪಲ್ಸ್ ಕಪ್ಲಿಂಗ್— ನಾಲ್ಕನ್ನೂ ಒಂದೇ ಓದುಗರಹಿತ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಬಿಡದೆ, ಓದಬಹುದಾದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಪ್ರತಿ ಮಾರ್ಕರ್ಗೆ ಹೆಸರು, ಪ್ರತಿ ಚಿಹ್ನೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಾಲು, ಪ್ರತಿ ತಪ್ಪು ಓದಿಗೆ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಕ್ರಾಸ್-ಲಿಂಕ್. “ಟ್ರಿಗರ್.” ಕ್ಲಿಕ್. “ಲ್ಯಾಟೆನ್ಸಿ.” ಕ್ಲಿಕ್. “ಕಪ್ಲಿಂಗ್.” ಕ್ಲಿಕ್. “ಹಿಸ್ಟಾರಿಕಲ್ ಮ್ಯಾಚ್.” ಕ್ಲಿಕ್. ಸ್ಕ್ರೀನ್ನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯ ಸಾರಾಂಶ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತುಂಬತೊಡಗಿತು. ಮಾಯಾಳ ಬಡಿತ meanwhile ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಪ್ರೊವೋಕೇಶನ್ ನಿಂತಿತ್ತು.
ಅವಳು ಒಂದೂ ಕ್ಷಣ ಕಿರಣ್ ಕಡೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ನೋಡಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಈಗ ಅವನ ದೇಹದ ಸುತ್ತಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು— ತಪ್ಪು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತವ, ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತರೂ ಬೇಡದವ. ಬೇಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ಅವಳ ವೇಗಕ್ಕೆ ಹಿಂದಾಗಿದ್ದರು. ನರ್ಸ್ ಅವಳು ಕೇಳುವ ಮೊದಲು ಮುಂದಿನ ಲೀಡ್ ಕೊಟ್ಟಳು. ಫರೀದ್ ಅವಳ ಸೂಚನೆಗೂ ಮುಂಚೆ ಆರ್ಕೈವ್ ಟ್ಯಾಬ್ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟ. ಅನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಮೌನವಾಗಿ ರೋಗಿಣಿಯ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು. ಅಧಿಕಾರ ಈಗ ಮಾತಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಅನುಸರಿಸುವ ಕ್ರಮದಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮ ಓದುವ ಸಾಲು ಹೊರಬಂತು. ನಂದಿನಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಜೋರಾಗಿ ಓದಿದಳು, “ಟ್ರಿಗರ್ಡ್ ನ್ಯೂರೋಕಾರ್ಡಿಯಾಕ್ ಕೊಂಡಕ್ಷನ್ ಡಿಸಾರ್ಡರ್. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಡೆಮೋ ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ನಿಯಂತ್ರಿತ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋ-ಡಯಗ್ನೋಸ್ಟಿಕ್ ಪ್ರವೇಶ.” ನಂತರ ಅವಳು ಕೆಳಗಿನ ಕಮಾಂಡ್ನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು— “owner lock and archive trace.”
ಅವಳು ಒಂದೇ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿದಳು.
ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಬೇಯಲ್ಲಿನ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಓದಬಹುದಾದ ಟ್ರೇಸ್ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು; ಹಸಿರು ರೇಖೆಯ ಕೆಳಗೆ ಅವಳ ಅಂತಿಮ ಲಾಕ್ ಮುದ್ರೆಯಾಯಿತು. ನಂದಿನಿ ಕೀ-ಟ್ಯಾಗ್ನ್ನು ಕನ್ಸೋಲ್ ಪಕ್ಕ ಇಟ್ಟು ತಿರುಗಿ ಹೊರಟಳು. ಅವಳ ಹಿಂದೆ, ಪರದೆಯ ಮೂಲೆಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಕರ್ಸರ್ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಿಣುಕು ಹೊಡೆದು ನಿಂತಿತು.