ನನ್ನಿಗೋತಿದ ಗುಂಡಿಗೆ ಅವಳೆ ಬಿದ್ದಳು
ವಿಭಾ ಅತ್ತಿಗೆ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೌಂಟರ್ ಅಂಚಿಗೆ ಬಡಿದು, “ನಯನಾ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಮೂರನೇ ಲಾರಿ ತಡೆದು ನಿಂತಿದೆ,” ಎಂದಾಗ ಹಿಂಬದಿಯ ಲೋಹದ ಶಟರ್ ಅರ್ಧ ತೆರೆದು ಕಂಪಿಸಿತು. ಕೌಂಟರ್ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ಮುದುಡಿದ ರಸೀದಿ, ತಂಪಾದೇ ಬಿದ್ದ ಊಟದ ಡಬ್ಬಿ, ಲೇನ್ ಕೀಲಿಯ ಉಂಗುರ—ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜಾರಿದವು. ನಯನಾ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಡಲು ಮುಂಚೆಯೇ ವಿಭಾ ಮತ್ತೆ, “ಬಂಧು-ಬಳಗಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಸಂಬಂಧ ಅಂತ ಇಲ್ಲಿ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಬರದಿದ್ದರೆ ಹೊರಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು,” ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ರಮೇಶ್ ಅಣ್ಣ ಮುಂಭಾಗದ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಒಳಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಇಬ್ಬರು ಲೋಡಿಂಗ್ ಹುಡುಗರು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡಂತ ನಿಂತರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಈ ಸೇವಾ ವಲಯದ ಗೋದಾಮಿನಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕ್ಕೂ ಟೈಮ್ ಸ್ಲಾಟ್ ಇದ್ದಂತೆ.
ನಯನಾ ತುಟಿ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಳು. ಮೆಟ್ರೋ ಕಾರ್ಡ್ನ ಮಸುಕಾದ ಅಂಚು ಪರ್ಸ್ನ ಹೊರಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಬೆಳಗಿನ ಓಟದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರ್ಡ್, ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆಯ ರಸೀದಿ, ಅಮ್ಮನ ಔಷಧಿ ಪಟ್ಟಿಯೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಪರ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಈ ಗೋದಾಮಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಅವಳು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಬಿಸಿಯಾಗಿಯೇ ತಿಂದದ್ದು ಒಮ್ಮೆ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೂ ಅವಳದೇ, ಹೊರೆ ಕೂಡ ಅವಳದೇ. “ಮೂರನೇ ಲಾರಿ ತಡವಾದದ್ದು ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಂ ಶಾಲೆ ಡ್ರಾಪ್ ಆಫ್ ಲೇನ್ ಮುಚ್ಚಿದ್ದಕ್ಕೆ,” ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಶಬ್ದ ಸಮವಾಗಿತ್ತು. ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಾಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
“ಕಾರಣ ಹೇಳ್ಬೇಡ,” ವಿಭಾ ಅತ್ತಿಗೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದಳು. “ರಿಸೀವಿಂಗ್ ಕ್ಲರ್ಕ್ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವತ್ತೇ ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ಏನು ಅಂತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರ್ತೀನಿ.” ಅವಳು ಸುನಿಲ್ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ, “ಇವಳು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಜಾಣೆ. ಹ್ಯಾಂಡ್ಆಫ್ಗೆ ಬಿಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ನಲ್ಲೇ ಬರೆಯೋಣ,” ಅಂದಳು. ಮಾತಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಬರೆಯೋಣ’ ಎಂಬುದು ವಾಕ್ಯವಲ್ಲ, ತೀರ್ಪಿನಂತೆ ಬಿತ್ತು.
ಡಾಕ್ ಅಂಚಿನಲ್ಲೇ ಬಲೆ ಕಟ್ಟಿದಳು ವಿಭಾ. ಮೊದಲ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಬಾಗಿಲು ಹತ್ತಿರ, ಎರಡನೆಯದು ಸ್ಕ್ಯಾನರ್ ಮೇಜು ಹತ್ತಿರ, ಮೂರನೆಯದು ನೇರವಾಗಿ ರಿಸೀವಿಂಗ್ ಲೇನ್ ತುರುಕು ತಿರುವಿನ ಬಳಿ. “ನಯನಾ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು,” ಎಂದು ನೆಲದ ಹಳದಿ ಗರೆ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. “ದಾಖಲೆ ತೆಗೆದು ಕೊಡೋದು ನೀನು. ಕೀಲಿಯನ್ನು ನಾನು ಹಿಡ್ತೀನಿ. ಬಾಗಿಲು ಶೇಖರ್ ತೆರೆಯ್ತಾನೆ. ಸುನಿಲ್ ನೋಡ್ತಾರೆ. ತಪ್ಪಾದ್ರೆ ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ರು ಸ್ಪಷ್ಟ.” ಕುಟುಂಬದವರ ಮುಂದೆ ಮಗಳುಗಳಿಗೆ ಊಟ ಹಂಚುವ ಕೈಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಲೇನ್ ಹಂಚುತ್ತಿತ್ತು; ಅಂತರವೇ ಶಿಸ್ತು.
ರಮೇಶ್ ಅಣ್ಣ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ದೂರ ನಿಂತ. “ವಿಭಾ, ಹೀಗೆ ಮೇಳೈಸ್ಬೇಡ,” ಎಂದರೂ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತಿಗೆ ಅವನತ್ತ ನೋಡದೇ, “ಅಣ್ಣಾ, ನೀವು ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ತೀರಾ? ಇಲ್ಲ ಕೆಲಸ ನೋಡ್ತೀರಾ? ನಾನೇ ದಿನಪತ್ರಿ ಸೆಟಲ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು,” ಅಂದಳು. ಆ ಮಾತಿಗೆ ಅವನು ನಿಂತ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಬಿಟ್ಟ. ಯಾರೂ ನಯನಾಳ ಕಡೆ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ನೋಡಿದರೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಬೇಕು.
ನಯನಾ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಸರಿಸುತಿದ್ದಾಗ ಕೀಲಿಯ ಹತ್ತಿರದ ಚಿಕ್ಕ ಬಿಳಿ ಚೀಟಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆರಳಿನಿಂದ ನೇರಮಾಡಿದಳು. ಸುನಿಲ್ನ ಇನ್ವಾರ್ಡ್ ಮುದ್ರೆ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಪೆನ್ನಿನಿಂದ ‘ಲೇನ್-ಸಿ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ, ಬಿಡುಗಡೆ ಲೇನ್-ಬಿ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ’ ಎಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ವಿಭಾ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, “ಇದನ್ನ ನಂತರ ನೋಡೋಣ” ಎಂದು ಚೀಟಿಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿದ್ದಳು. ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು ಅವಳ ಮೇಲಿರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ನಯನಾ ಚೀಟಿಯನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟರ್ನ ಹಿಂಬದಿ ಪುಟದೊಳಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಡ್ ಅನ್ನು ಆ ಪುಟದ ಕೆಳಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಿದಳು. ಚಲನೆ ಅಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದು; ಊಟದ ಡಬ್ಬಿಯ ಮುಚ್ಚಳ ಸರಿಸಿದಷ್ಟರಷ್ಟು. ಯಾರೂ ಗಮನಿಸದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕಾರ್ಡ್ ಯಾವ ಪುಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು.
“ಬಾಗಿಲು ತೆರೆ,” ವಿಭಾ ಆದೇಶಿಸಿದಳು.
ಮೊದಲ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಹೊರಬಂತು. ಗಾಳಿ ಹೊಡೆದು ಧೂಳು ಏರಿತು. ಶೇಖರ್ ಡ್ರೈವರ್ ಟ್ರಾಲಿಯನ್ನು ನೇರ ಮಾಡಿ ತಳ್ಳಿದ. ಸುನಿಲ್ ಪಟ್ಟಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಕಿದ. “ಮೊದಲದ್ದು ಸರಿಯೇ,” ಎಂದ. ವಿಭಾ ಕುತ್ತಿಗೆ ಎತ್ತಿ ನಯನಾಳತ್ತ ಕಂಡು, “ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಇವೆ,” ಅಂದಳು. ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮುಂದೆ ದಯೆ ಕೊಡದ ಮುಖ.
ಎರಡನೆಯ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಯನಾ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಳು. ಕಾರ್ಡ್ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಪುಟವೇ ತೆರೆಯಿತು. ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಸುನಿಲ್ ಕೈ ಚಾಚಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಗುರುತು ಹಾಕಲು ನೋಡಿದ. ಕೆಂಪು ಬರಹ ಮೊದಲು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಅವನ ಮುಖ ಬದಲಾಯ್ತು. “ಇದು ಲೇನ್-ಬಿ ಬಿಡುಗಡೆ. ನೀವು ಲೇನ್-ಸಿ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ?” ಅಂದ. ಪ್ರಶ್ನೆ ನಯನಾಳಿಗೆ ಅಲ್ಲ. ಚೀಲದ ಕಟ್ಟಿ ಸಡಿಲಾದಂತೆ ವಾತಾವರಣ ಕುಸಿತದ ಮೊದಲ ಶಬ್ದ ಅದು.
ವಿಭಾ ತಕ್ಷಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು. “ಅದು ಹಳೆಯ ನೋಟ್. ಇವತ್ತು ಸಿ ತೆರೆಯಲಾಗಿದೆ,” ಅಂದಳು.
ಸುನಿಲ್ ಕಾರ್ಡ್ ಅನ್ನು ಎಳೆದು ನೋಡಿದ. “ಇಲ್ಲ. ಕೀ ಬಿಡುಗಡೆ ಬಿ ಮೇಲೆ ಲಾಕ್ ಆಗಿದೆ. ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆಯ ಜೊತೆ ಇದೆ. ಸಿ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದ್ರೆ ಸ್ವೀಕಾರ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” ಅವನು ಕೈ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ಟ್ರಾಲಿ ಅರ್ಧ ದಾರಿಗೆ ನಿಂತಿತು. ಎರಡನೇ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ನ ಚಕ್ರ ಗರೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಖರಖರನೆ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿತು.
ಶೇಖರ್ ತಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. “ಅಕ್ಕ, ಹಿಂತಿರುಗಿಸೋಣವಾ?” ಎಂದು ವಿಭಾಳನ್ನು ಕೇಳಿದ. ‘ಅಕ್ಕ’ ಅಂದಾಗಿನ ದರ್ಪದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಷ್ಟು ಭರವಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಮೇಶ್ ಅಣ್ಣ ಈ ಬಾರಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಕಡೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ. ನಯನಾಳ ಕಡೆ ಅಲ್ಲ; ಪುಸ್ತಕದ ಕಡೆ. ಕೆಲಸದ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ತಿರುಗು. ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ದಾಖಲೆಗೆ ಗೌರವ ಜಾಸ್ತಿ.
“ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ,” ವಿಭಾ ಕಟುವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. “ನಯನಾ, ನೀನೇ ಸುನಿಲ್ಗೆ ತಪ್ಪು ಪುಟ ತೋರಿಸಿದ್ದೀಯ.” ಅವಳು ನಯನಾಳ ಕೈಯಿಂದ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು. ನಯನಾ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಳು ಮಾತ್ರ. ಸದ್ದು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಸೋತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು; ಹಿಡಿದ ಕೈ ಸಾಕು.
ಸುನಿಲ್ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಂತ. “ಪುಟ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮುದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಇವತ್ತಿನದೇ. ಲೇನ್-ಸಿ ಮುಚ್ಚಿದೆ ಅಂತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇ ನಾನು.” ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಚೇರಿ ಹೊಣೆ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಮಾತು ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು; ಸತ್ಯದ ಜ್ವಾಲೆ ಅಲ್ಲ, ಕೆಲಸದ ಕಡ್ಡಾಯ. ಆದರೆ ಆ ಕಡ್ಡಾಯವೇ ವಿಭಾಳ ಸ್ವರವನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕಿಳಿಸಿತು.
ಮೂರನೇ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಒಳಗೇ ಬಾಗಿಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಲಾರಿ ಬೀಪ್ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ನಿಂತಿತ್ತು. ಲೋಡಿಂಗ್ ಹುಡುಗರು ಈಗ ನಯನಾಳ ಸೂಚನೆ ಕಾಯುವಂತೆ ಅವಳತ್ತ ನೋಡಿದರು. ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಯಾರ ಕೈ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ವಿಭಾ ಮತ್ತೆ ಕಮಾಂಡ್ ಹಿಡಿಯಲು, “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿ ಲೇನ್ಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ. ಬೇಗ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದಳು. ಆದರೆ ಲೇನ್-ಬಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲದೆ ಬಾಗಿಲು ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ.
ನಯನಾ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕಾರ್ಡ್ ತೆಗೆದಳು. ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ. ಕೆಂಪು ಗುರುತು ಹೊಂದಿದ ಅದೇ ಪುಟದಿಂದ. ಅವಳು ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ ವಿಭಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನೆರಳು ಬಂತು. ನಯನಾಳ ಬಳಿ ಕೆಲಸದ ಚಲನೆ ಇತ್ತು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈಗ ಬಿಡುಗಡೆ ದಾರಿ ಅವಳ ಬಳಿ ಇತ್ತು.
“ಕಾರ್ಡ್ ಕೊಡು,” ವಿಭಾ ಹೇಳಿದಳು. ಅದೇ ಕಂಠ, ಆದರೆ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿ ಬಂದಿತ್ತು.
“ಯಾವ ಲೇನ್?” ನಯನಾ ಕೇಳಿದಳು.
“ಬಿ,” ವಿಭಾ ಕಟುವಾಗಿ ಹೇಳಿ ತಕ್ಷಣ ಸರಿಪಡಿಸಿದಳು, “ಮೊದಲು ಅದನ್ನೇ ಬಿಡು.”
ಸುನಿಲ್ ಬದಿಯಿಂದ, “ಬಿ ಮೂಲಕ ಎರಡನೇದು ಬರಬಹುದು. ಮೂರನೇದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ಯಾಲೆಟ್. ತಿರುವು ಕಷ್ಟ. ಮೊದಲು ಕ್ರಮ ಬದಲಿಸಬೇಕು,” ಎಂದನು.
ವಿಭಾ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೋಲಿನ ಚಿಗುರನ್ನು ಯಾರೂ ಕಾಣಬಾರದೆಂಬ ಹಠ ಹೆಚ್ಚು. “ಇಲ್ಲ. ಮೂರನೇದನ್ನೇ ಮೊದಲು ಕಳುಹಿಸಿ. ಡ್ರಾಪ್ ಆಫ್ನಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಇದೆ. ನಾನು ಹೇಳ್ತಿದ್ದೀನಿ.” ಅವಳು ಶೇಖರ್ಗೆ ಕೈ ಚಾಚಿ, “ನೇರವಾಗಿ ತಿರುವಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ನಯನಾ, ಕಾರ್ಡ್ ಸ್ವೈಪ್ ಮಾಡು. ಈಗಲೇ.”
ಅದೇ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹೆಜ್ಜೆ. ರಮೇಶ್ ಅಣ್ಣ ಬಾಯ್ತೆರೆದು ಏನೋ ಹೇಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ; ನಯನಾಳ ಕಣ್ಣು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಿತು. ಅವಳು ಯಾರ ಕುಶನ್ ಆಗಿ ಮತ್ತೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಡ್ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ತಾಗಿಸಿದಳು. ಬಿ ಲೇನ್ ಬಾಗಿಲು ಲೋಹದ ಗುನುಗುನೆ ಜೊತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಿತು. ಮೂರನೇ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಟ್ರಾಲಿಗೆ ಏರಿಸಲಾಯಿತು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳ ಮೂಲೆಗಳು ಹಳೆಯ ಕಬ್ಬಿಣಕ್ಕೆ ಒರೆಸಿ ಕೀಳು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಳಗಿನ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಬದಿಗೆ ಸರಿದರು. ನಯನಾ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ನಿಂತಳು, ದಾರಿ ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. “ನಿಮ್ಮ ಆದೇಶ,” ಅಂದಳು ಮಾತ್ರ.
ಶೇಖರ್ ಟ್ರಾಲಿ ತಳ್ಳಿದ. ಸುನಿಲ್ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನ ಹಿಗ್ಗಿದರೂ ಕೈ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ; ಆದೇಶ ಯಾರದು ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ವಿಭಾ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, “ಜಾಗ ಇದೆ, ತಿರುಗಿಸು,” ಎಂದಳು. ತಿರುವಿನ ದಾರಿ ಕೆಳಗಡೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಒಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಬಲಗಡೆ ಚೈನ್ನಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಬೊಲ್ಲಾರ್ಡ್ ಸಾಲು, ಎಡಗಡೆ ಈಗಾಗಲೇ ಬಂದ ಶಾಲೆ ಸರಕುಗಳ ಪಟ್ಟಿ. ದೊಡ್ಡ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಮೊದಲ ಚಕ್ರ ತಿರುವು ತಗಲುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲೆ ಬೊಲ್ಲಾರ್ಡ್ಗೆ ಹತ್ತಿತು. ಶೇಖರ್ ತಡೆದ. “ಅಕ್ಕ, ಕಡಿಮೆ ಜಾಗ—”
“ತಳ್ಳು!” ವಿಭಾ ಕಿರುಚಿದಳು. ಕುಟುಂಬದವರ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಮಾತೇ ಕೊನೆ ಅಂತ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಿರುಚಿದ ಶಬ್ದ.
ಶೇಖರ್ ಒಮ್ಮೆ ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಿದ. ಮುಂಭಾಗದ ಚಕ್ರ ಒಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿತು, ಹಿಂಭಾಗದ ಚಕ್ರ ಸ್ಲಿಪ್ ಆಯ್ತು. ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ಮೂಲೆ ಬೊಲ್ಲಾರ್ಡ್ ಸರಪಳಿಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು. ಮುಂದಿನಿಂದ ಒತ್ತಿದ ಬಲದಿಂದ ಸರಪಳಿ ವಾಲಿತು. ಟ್ರಾಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಎರಡನೇ ಪ್ಯಾಲೆಟ್ ದಾರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತು. ಲೇನ್ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಜಾಂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಸುನಿಲ್ ಕೈ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, “ಸ್ಟಾಪ್,” ಎಂದರೂ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಬೊಲ್ಲಾರ್ಡ್ ಚೈನ್ ಉಕ್ಕಿನಂತೆ ಗಟ್ಟಿ ಎಳೆತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಟ್ಕನೆ ತೂಗು ಬಿದ್ದಿತು.
ವಿಭಾ ನಯನಾಳತ್ತ ತಿರುಗಿ, “ನೀನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ—” ಎಂದು ಶುರುಮಾಡಿದಳು.
ನಯನಾ ಅವಳ ಕೈಗೆ ಡಾಕ್ ಕೀಲಿಯ ಉಂಗುರವನ್ನೇ ಮರಳಿ ಇಟ್ಟಳು. “ನಾನು ನಿಲ್ಲಿಸೋ ಕೆಲಸದವಳಲ್ಲ ಅತ್ತಿಗೆ. ಬಿಡೋ ದಾರಿ ಯಾರದ್ದು, ಆದೇಶ ಯಾರದ್ದು—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಂಡಿದೆ.” ನಂತರ ಅವಳು ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೌಂಟರ್ ಅಂಚಿನಿಂದ ಎತ್ತಿ ಸುನಿಲ್ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಬಿಡುಗಡೆ ಪುಟದ ಮೇಲೆ ಬೆರಳು ಒತ್ತಿದಳು. ಹುಡುಗರು ತಾನಾಗಿಯೇ ಅವಳ ದಾರಿಯಿಂದ ಸರಿದರು. ರಮೇಶ್ ಅಣ್ಣ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಡೆ ನಿಂತ.
ತಿರುವಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಯನಾ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದಳು. ವಿಭಾ ಒತ್ತಿಸಿದ ಟ್ರಾಲಿ ತನ್ನದೇ ಆಯ್ದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಧ ಅಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತು; ಬೊಲ್ಲಾರ್ಡ್ ಸರಪಳಿ ಅವಳ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೇ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಕಟಕಟನೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತಣಿದು ನಿಂತಿತು.