ఒక్క టెస్ట్తో అంతా బయటపడింది
మాధవి మెడలో వేలాడుతున్న నీలి ప్రవేశ కార్డును యశ్వంత్ ఒకే లాగుడుతో తీసి తన మెడకు వేసుకున్నాడు. “లైవ్ డెమోను యశ్వంత్ చేస్తాడు,” అని కార్యక్రమ సమన్వయకర్త కిరణ్ మిక్సింగ్ టేబుల్పై ఉన్న ఆమె పేరుపట్టికను తిప్పి కిందకు పెట్టేశాడు. స్టేజ్ ముందు వరుసలో కూర్చున్న కస్టమర్లు తలలు ఎత్తి చూశారు; వాళ్లకన్నా ముందే రేణుక అత్త కుర్చీలో ముందుకు వాలి చూసింది. మధ్యాహ్నం నుంచి తాగకుండా చల్లారిపోయిన టీ కప్పు పక్కనే వలయంలా ముద్ర పడింది; అదే కప్పును మాధవి ఈ స్టేజ్ కోసం పట్టుకుని తిరిగింది. మూడు వారాలు పరికరాలు కూర్చి, ట్రాక్ మ్యాపింగ్ చేసి, ప్రెజర్ టెస్ట్ చేసిన చేతుల నుంచి కన్సోల్ను ఇలా లాగేయడం కిరణ్కు పని అయి ఉండొచ్చు; ఆమెకు అది జీతం కాదు, గౌరవం కోసమే నిలిచిన స్థానం.
“నువ్వు సైడ్లో స్టాండ్బై ఉండు,” అన్నాడు కిరణ్, చిన్నగా నవ్వుతూ, “ఇది పెద్ద కస్టమర్. ఫ్రంట్ ఫేస్ కావాలి.” యశ్వంత్ జాకెట్ సరిచేసుకుని స్టేజ్పైకి ఎక్కాడు. “ఆమె సెటప్ చేసింది. నేనే నడిపేస్తా,” అన్నాడు, తన గొంతులో ఆ అలవాటు నమ్మకంతో. ఆ మాట వినగానే అత్త చుట్టూ కూర్చున్న ఇద్దరు స్నేహితులవైపు వాలి, “మా అబ్బాయి ఇలాంటివే చేస్తుంటాడు,” అన్నట్టు ముఖంతో మెరిసింది. ఇంటివాళ్లకు మరియు స్నేహితులకు తెలిసిన సంబంధం అని అర్థం కాని మాటలతో నెలలుగా ఆమె మాధవిని కొలుస్తూ వచ్చింది—పని బాగుంది, కానీ ముందు వరుసలో నిలబడే వెలుగు ఉందా లేదా అన్నట్టు.
మాధవి స్టేజ్ అంచున ఆగింది. వెనుక ఎలివేటర్ దగ్గర అద్దంలో పాత వేలిముద్రల మసక కనిపించింది; కొద్దిసేపటి క్రితం అదే అద్దంలో తన జడ సరిచేసుకున్నది గుర్తొచ్చింది. ఫోన్ కాంతి ఆమె అరలో తక్కువగా వెలిగింది—అమ్మ నుంచి వచ్చిన సందేశం: “రేణుక అత్తను కలిస్తే జాగ్రత్తగా మాట్లాడు.” ఆమె తెర మళ్లీ ఆరనిచ్చి, కన్సోల్ వైపు చూసింది.
మొదటి ట్రాక్ ఎక్కగానే ఆమెకు వినిపించింది—ఎడమ వైపు ఉన్న మానిటర్లో పై ఫ్రీక్వెన్సీ నునుపుగా లేదు; చిటచిటలాడే పలచని కేక లోపలే తిరుగుతోంది. యశ్వంత్ ప్రేక్షకులవైపు చూస్తూ చేతితో తాళం కొడుతున్నాడు; కానీ అతడు వినలేని ఆ చిన్న అస్థిరత మాధవికి మాత్రం మెడ వెంట ఎక్కింది. స్టేజ్ ముందు వరుస పక్కన ఐల్ అంచున నిలబడ్డ ఇద్దరు సాంకేతిక సిబ్బంది కూడా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. ఆమె ముందుకు వాలి, “ఎడమ మానిటర్ గెయిన్ రెండు పాయింట్లు తగ్గించాలి. రింగ్ వస్తోంది,” అంది.
యశ్వంత్ వెనక్కి తిరిగి ఆమెను ఒక్కసారి చూసి నవ్వాడు. “ఇప్పుడేనా? సెట్ ఉంది.” కిరణ్ చేతితో కిందకు నొక్కినట్టు సంకేతం చేశాడు. “స్టేజ్లో మాటలద్దు. ఆమె టెన్షన్ పడుతోంది,” అని కస్టమర్లకే వినిపించేంత పెద్దగా అన్నాడు. మాధవి పెదవులు బిగించింది. కన్సోల్పై అతడు తప్పు ఛానెల్ ఫేడర్ తాకినప్పుడు ఆమెకు స్పష్టంగా కనిపించింది—వోకల్ మైక్కి బదులు అంబియన్స్ బస్ కదిలింది. యశ్వంత్ చూపులు ఇంకా జనాలమీదే ఉన్నాయి. స్టేజ్ మీద ప్రదర్శన మెరుపు అతడి వైపు, ప్రమాదం మాత్రం యంత్రాల లోపల తిరుగుతోంది.
యాంకర్ ఉత్సాహంగా కంపెనీ పేరు పలికి “ఇప్పుడు మన స్మార్ట్ లైవ్ సింక్!” అని అరిచిన వెంటనే రెండో సెగ్మెంట్ మొదలైంది. డ్యాన్సర్ల అడుగులకు సరిపోయేలా క్యూలు మారాలి, బ్యాకింగ్ ట్రాక్లో ప్రత్యక్ష వోకల్ ఎక్కాలి. యశ్వంత్ ముందే రిహార్సల్లో మాధవి వేసిన మార్కర్లను తుడిచేసి, తనకు గుర్తుండేలా రంగు స్టిక్కర్లు అంటించాడు. ఇప్పుడు అదే అతని మీదికి ఎగిరొచ్చింది. డ్యాన్సర్ల రెండో వరుస కుడివైపు తిరిగిన క్షణంలో తప్పు క్యూను నొక్కాడు.
సంగీతం అరసెకను చనిపోయి, వెంటనే వోకల్ మైక్ నుంచి పొడుచుకొచ్చిన కేక హాల్లో పగిలింది. ఎడమ మానిటర్ యాదృచ్ఛికంగా చీరి, శబ్దం తిరిగి మైక్లో పడింది. ముందు వరుసలో కూర్చున్న ఒక కస్టమర్ చెవికి చెయ్యేసుకున్నాడు. డ్యాన్సర్లలో ఒక అమ్మాయి అడుగు తప్పి నిలిచిపోయింది. యశ్వంత్ ఒక్కసారిగా కన్సోల్పై మూడు బటన్లు వరుసగా నొక్కాడు; కేక ఇంకా పెరిగింది. అతని భుజం గట్టిగా ఎగిరింది. కిరణ్ స్టేజ్ క్రిందనుంచి “మ్యూట్! మ్యూట్!” అని అరచాడు, కానీ ఏది మ్యూట్ చేయాలో అతనికే అర్థం కావడం లేదు. స్క్రీన్ వైపు చూసే సమయం కూడా లేదు; శబ్దం అప్పటికే గదంతా తన అవమానాన్ని గొంతెత్తి చెప్పేసింది.
మాధవి ముందుకు నడిచింది. ఎవరైనా అడ్డుకోవాలనుకున్నా ఆ క్షణంలో చేయి ఎత్తలేదు; ఐల్ అంచున నిల్చున్న వాళ్ల కళ్లన్నీ ముందుగా ఆమె చేతులవైపు వచ్చాయి. యశ్వంత్ మరొకసారి తప్పు నాబ్ తిప్పబోతుండగా ఆమె అతని మణికట్టు మీద వేళ్లను బిగించి పక్కకు జరిపింది. మరుసటి క్షణమే తన ఎడమచేతితో వోకల్ ఛానెల్ ఫేడర్ను అరఇంచు దిగజార్చి, కుడిచేతితో ఎడమ మానిటర్ ఆక్స్ పంపును తగ్గించింది. ఫీడ్బ్యాక్ కేక క్షణం క్షణం కుంచించుకుంది. ఆమె మోకాళ్లు స్వల్పంగా వంగి, చెవి మానిటర్ వైపు తిప్పి, సమంగా శ్వాస తీసుకుంది. వెంటనే బ్యాకప్ సీన్ బటన్ నొక్కి, డ్యాన్సర్ల కౌంట్కి సరిపోయే క్యూను చేత్తో ముందుకు తోసింది.
యశ్వంత్ “ఒక నిమిషం—” అని అన్నాడు. ఆ మాట మధ్యలోనే నిలిచిపోయింది, ఎందుకంటే కన్సోల్ ఇక అతడి చేతిలో లేదు. మాధవి అతడి ముందు నిలబడలేదు; అతడిని లెక్కచేయనట్టే పని లోపలికి జారిపోయింది. ఒక ఛానెల్ మూసి, ఇంకోది తెరిచి, కుడి వైపు రిటర్న్లో ఉన్న ఆలస్యం తగ్గించింది. డ్యాన్సర్ల అడుగులు మళ్లీ బీట్ మీద పడ్డాయి. యాంకర్ గొంతు పక్కకు తప్పింది. ప్రేక్షకుల కళ్ళు ఒకేసారి స్టేజ్ మధ్య నుంచి స్టేజ్ అంచుకు జారాయి—అక్కడే అసలు నియంత్రణ నిలిచింది.
ఆమె వేళ్ల కదలికల్లో ఆతురం లేదు; కానీ ఒక్క కదలిక కూడా వృథా కాలేదు. రెండో ట్రాక్లో బాస్ అధికంగా ఎగిరిన చోట తక్కువ చేసి, ప్రత్యక్ష వోకల్ను మధ్యకు తీసుకొచ్చింది. ముందువరుస ఐల్ వద్ద నిల్చున్న సౌండ్ సరఫరాదారు తన తల సూటిగా ఎత్తి చూశాడు. రేణుక అత్త కుర్చీ మీద నుంచి చేతి పట్టు వదిలేసింది; ఆమెతో వచ్చిన వాళ్లు ఇప్పుడిక యశ్వంత్నే కాదు, మాధవినే చూస్తున్నారు. కిరణ్ స్టేజ్ ఎక్కడానికి ప్రయత్నించి మధ్యలో ఆగిపోయాడు—ఇప్పుడు తాను చేరితే గందరగోళమే మిగులుతుందని అతడికి కూడా అర్థమైంది.
యశ్వంత్ పక్కకు ఒక అడుగు జారాడు. అతని మెడలో వేసుకున్న మాధవి కార్డు వెలుగులో ఊగుతూ ఉంది; కాని కస్టమర్లలో ఎవరూ అది చూడడం లేదు, ఆమె చేతులే చూస్తున్నారు. మాధవి ట్రాన్సిషన్ను సజావుగా చొప్పించి, ప్రత్యక్ష మైక్కు కావాల్సిన చోట చిన్న వెచ్చదనం ఇచ్చింది. శబ్దం కుదిరిన వెంటనే డ్యాన్సర్ల ముఖాల్లో గట్టిదనం కరిగిపోయింది; వాళ్లు మళ్లీ పూర్తి కదలికలోకి వచ్చారు. ఐల్ అంచున ఉన్న ఇద్దరు కస్టమర్లు ఒకరితో ఒకరు చప్పుడు లేకుండా దగ్గరయ్యి, కన్సోల్ వైపు వంగి చూశారు. ఆ వంగుడే గది ఎటు తిరిగిందో చెప్పేసింది.
మూడో సెగ్మెంట్లో అసలు పరీక్ష వచ్చింది. ముందుగా ప్రోగ్రామ్ చేసిన క్రమాన్ని వదిలి, ప్రత్యక్ష వోకల్ను వాద్యంతో కలిపి చూపించాల్సిన భాగం. రిహార్సల్లో ఇదే కష్టం అని అందరికీ తెలుసు; అందుకే కిరణ్ ఈ దాన్ని యశ్వంత్ పేరుతో అమ్ముకున్నాడు. మాధవి ఒక్క క్షణం కూడా ముఖం ఎత్తలేదు. ఆమె చూపు లెవల్ మీటర్లపై నుంచి డ్యాన్సర్ అడుగుల కౌంట్కు, అక్కడ నుంచి వోకలిస్టు ఊపిరి పీల్చే సమయంలోకి తిరిగింది. “ఇప్పుడు,” అని తనకే వినిపించేంత మెల్లగా చెప్పి, రెండు ఫేడర్లను ఎదురెదురుగా నడిపించింది. ట్రాక్, శ్వాస, బీట్—మూడూ ఒకేసారి కలిసి హాల్లో విప్పారాయి.
అదే క్షణంలో ముందు వరుసలో కూర్చున్న పెద్ద కస్టమర్ తన కుర్చీ నుంచి నిటారుగా లేచాడు. అతడు ఎవరిని అడగలేదు; నేరుగా కిరణ్నే చూపించి, “ఇది ఎవరు?” అన్నాడు. కిరణ్ నోటిలో మాటలు కుదరకముందే రేణుక అత్త స్వరం వచ్చింది—చిన్నగా, కానీ చుట్టూ కూర్చున్న వారికి మాత్రం స్పష్టంగా—“మాధవి.” ఆ ఒక్క పేరులో తన ముందు వరకూ పెంచిన తూకం మొత్తం దిగిపోయింది.
యశ్వంత్ ఇంకోసారి దగ్గరికి రాబోయాడు. “నేనే కంటిన్యూ—” కస్టమర్ అతని వైపు కూడా చూడలేదు. “ఆమెనే చేయనివ్వండి,” అన్నాడు. ఆ మాటతో స్టేజ్ మీద ఎవరు నిలబడాలో నిర్ణయం పూర్తయింది. కిరణ్ చెయ్యి గాల్లోనే ఆగిపోయి కింద పడింది. యశ్వంత్ తిరిగి తీసుకోవాలనుకున్న కన్సోల్ స్థలం ఇప్పుడు అతడి కోసం చిన్నదైపోయింది; అతడు పక్కకు జరగక తప్పలేదు. మెడలో ఉన్న కార్డు తాను అర్హుడనని చెప్పలేక అక్కడే వృథాగా ఊగింది.
మాధవి చివరి భాగంలో డెమోను మరింత కట్టుదిట్టం చేసింది. మధ్యలో వదిలిన చోటుకి తిరిగి వెళ్లకుండా, అదే విరిగిన ప్రవాహాన్ని పట్టుకుని కొత్తగా గట్టిపట్టి నడిపింది. ప్రత్యక్ష గానం ఎక్కినప్పుడు శబ్దం ఇక తడబడలేదు. డ్యాన్సర్ల చివరి తిరుగు సమానంగా పడింది. స్టేజ్ లైట్లు ఒక్కసారిగా తెల్లగా తెరుచుకున్నాయి. ఆ వెలుతురులో యశ్వంత్ ముఖం తుడిచేసినట్టు వెలిసిపోయింది; అతడు మాట్లాడేందుకు పెదవి తెరిచినా, ఎవరి చూపూ అతని వైపుకు రాలేదు. ఐల్ అంచున ఉన్న జనమే ముందుగా పక్కకు జరిగి మాధవికి దారి ఇచ్చారు—అది చప్పట్లు కంటే కఠినమైన ఒప్పుకోలు.
డెమో ముగిసే చివరి బీట్ మీద ఆమె నెమ్మదిగా మాస్టర్ను దించింది, వోకల్ తోకను సున్నితంగా నిలిపి, మైక్ రిటర్న్ను మూసింది. అప్పటికే కిరణ్ తల వంచి నిలబడ్డాడు; ముందురోజు ప్రాక్టీస్లో తన సలహా తిప్పికొట్టిన సిబ్బంది ఇప్పుడు నేరుగా ఆమెవైపు వచ్చి ఎదురు చూశారు. రేణుక అత్త కుర్చీ నుంచి లేవకపోయినా, తన చీర అంచు వేళ్లలో బిగించి పట్టుకున్న తీరు మారిపోయింది. యశ్వంత్ మాత్రం స్టేజ్ మీదే ఉన్నాడు, కానీ కేంద్రం నుంచి జారిపోయిన మనిషిలా—ఎవరూ దిగమని అనకుండానే ఇప్పటికే దింపబడ్డట్టుగా.
మాధవి మైక్ స్టాండ్ను అరచేతితో పక్కకు నెట్టి, స్టేజ్ అంచున ఉన్న మానిటర్ వెడ్జ్ దగ్గర ఆగింది. ఊపిరి వేడి గొంతులో నుంచి నెమ్మదిగా సర్దుకుంది. ఆమె కాలి దగ్గర వైర్ స్వల్పంగా కంపించింది. కాసేపటి క్రితం హాలంతా కొరికిన ఫీడ్బ్యాక్ ఇప్పుడు ఆ వెడ్జ్ మూలన చనిపోయిన చప్పుడు లా పలుచగా జారి కిందపడింది.