వాహన పాస్ చేతులు మారగానే

“అమ్మాయి, ఆ కార్ ఇక్కడ ఆపొద్దు—సైడ్ లేన్‌లోకి తీసుకెళ్లండి,” అని నీలిమ ఆటో నుంచి దిగకముందే తెల్లచొక్కా వేసుకున్న అటెండర్ చేతిని అడ్డంగా చాచి చెప్పాడు. ముందు వరుసలో పూలతో కట్టిన వాహనాలు వరుసగా లోపలికి తిరుగుతుండగా, ఆమె చేతిలో నలిగిపోయిన లాన్యార్డు చివర వేలాడుతున్న మడతపడ్డ గేట్ పాస్ గాలిలో ఊగింది. మెట్లపై నిలబడ్డ విహారి మేనత్త, పెదవిని ముడిచుకుని, “ఇంటి వాళ్ల కార్ల లైన్ వేరుగా ఉంది. పని వాళ్లకి వెనుక లొడింగ్ దారి,” అంది. ఆ మాట వినేంత దగ్గరలోనే నీలిమ మేనత్త, ఇద్దరు బావమరదళ్ళు, ఇంకా పెళ్లి చూసే పెద్దలు నిలబడి ఉన్నారు.

నీలిమ ఒక్క క్షణం కూడా ముఖం కదపలేదు. ఆటో డ్రైవర్‌కి డబ్బులు ఇచ్చి, చిల్లరతో పాటు అర్ధమడత రసీదు కూడా తీసుకుని సంచిలో పెట్టింది. ఆ రసీదు మీద క్యాటరింగ్ అడ్వాన్స్ అంకెలు చెమట తడి పట్టి మరకలయ్యాయి. మూడు వారాలుగా ఈ వేడుకకి వాహనాల సమన్వయం, బహుమతి హ్యాంపర్ల జాబితా, అతిథుల తీసుకురావడం—ఇవి అన్నీ ఆమెే నడిపింది. విహారితో ఉన్న సంబంధం ఇంటివాళ్లకు మరియు స్నేహితులకు తెలిసిన సంబంధమే, కానీ మెట్ల దగ్గర ఆ ఒక్క వాక్యంతో ఆమెను బైటివాళ్ల వరుసలోకి తోసేశారు.

“నీలిమను వెనుక దారి అంటావా?” మేనత్త మెల్లిగా అన్నా, పూర్తి అడ్డం నిలబడే ధైర్యం ఆమె గొంతులో లేదు.

విహారి అక్కడికొచ్చాడు. గోధుమరంగు కుర్తా, మెడలో వెలిగే తాళ్లు, ముఖంపై అతిథులకు మాత్రమే పెట్టే నవ్వు. “ఇప్పుడే గొడవ వద్దు. లోపల పెద్దలు కూర్చున్నారు,” అన్నాడు. ఆ తర్వాత అటెండర్ వైపు తిరిగి, “వీఐపీ డ్రాప్ లేన్ క్లియర్‌గా ఉంచండి. ఆమె దగ్గర ఉన్న పాస్ తీసుకోండి. రిజిస్టర్ వద్ద కొత్తది చూస్తాం,” అన్నాడు.

అటెండర్ నీలిమ చేతిలోని పాస్‌ను చూశాడు. అది సాధారణ కార్డు కాదు; సేవా రంగం కంపెనీలకు ఫంక్షన్ వేదిక ఇచ్చే వాహన ప్రవేశ చీటి, వెనుక లొడింగ్ స్లాట్‌కి కూడా అదే గుర్తు. విహారి రెండు వేళ్లతో లాన్యార్డును లాగి తీసుకున్నాడు. పాతదై మృదువైపోయిన పట్టీ ఒక్కసారిగా ఆమె మెడను రాసుకుంటూ జారిపోయింది. “ఇది ఇప్పుడు నా దగ్గర ఉంటుంది,” అని అతను చెప్పి తన జేబులో పెట్టుకున్నాడు. ఎదుటి వరుసలో ఉన్న కార్లకి మాత్రం గేటు తెరుచుకుంది.

నీలిమను వెనుకకెళ్లమని ఒక బాలుడు చేతితో చూపించాడు. అక్కడ కౌంటర్ అంచుపై బాటిల్ నీళ్లు, పసుపు రాసిన చిన్న కవర్, స్టేప్లర్, వాడిన పెన్ను—అన్నీ గజిబిజిగా పడి ఉన్నాయి. రిజిస్టర్ పుస్తకాన్ని తెరిచి కూర్చున్న అమ్మాయి పైకి చూసి, “మీ పేరు?” అని అడిగింది. నీలిమ పేరు చెప్పగానే పేజీ తిప్పి మళ్లీ తిప్పింది. “మీకు పికప్ రీలీజ్ లేదు. గిఫ్ట్ క్రేట్లు, స్వీట్స్ వాహనం, అతిథి రిసీవింగ్—అన్నీ విహారి గారి వైపు మ్యాప్ అయ్యాయి.”

అక్కడే మొదటి చీలిక కనిపించింది. వెనుక లొడింగ్ దగ్గర ఒక మినీ ట్రక్ నిలబడి ఉంది. “మేడమ్, బిర్యానీ హాట్ బాక్సులు ఎక్కడ దిగాలి?” అని డ్రైవర్ అరవగా, కౌంటర్ అమ్మాయి రిజిస్టర్‌లో చూసి అయోమయంగా నిలిచిపోయింది. విహారి జేబులో పాస్ పెట్టుకున్నాడు గానీ, సరుకులు ఏ క్రమంలో ఎక్కడ దిగాలో తెలిసింది నీలిమకే. మధు అనే పార్కింగ్ సూపర్వైజర్ దూరం నుంచి నీలిమను చూసి ఒక క్షణం ఆగాడు; ఆమె నిన్నరాత్రి వరకూ అతనికి పంపిన వాహన సమయ పట్టిక అతని ఫోన్లో ఇంకా ఉంది.

విహారి మేనత్త వెనుకదారిలోకి కూడా వచ్చేసింది. “నీ పని పూర్తయ్యింది. ఇప్పుడైనా మేనర్లతో ఉండు. నిశ్చితార్థం మా ఇంటి గౌరవం,” అంది. వెంటనే కౌంటర్ అమ్మాయికి, “ఆమె చేతికి ఏ రీలీజ్ ఇవ్వొద్దు. అన్ని వాహనాలు ముందు లైన్‌కే,” అని చెప్పింది. అది మాట కాదు; అక్కడి చిన్న సిబ్బందంతా వినేలా గట్టిగా వేసిన గీత.

నీలిమ సంచిలోంచి ఫోన్ తీసింది. ఒకసారి విహారి నంబర్ స్క్రీన్‌పై మెరిపి ఆపేసింది. అడగడం అయిపోయింది. తర్వాత మరో నంబర్‌కి నేరుగా కలిపింది. “రాఘవ్ గారు, నేనే నీలిమ. బంజారాహిల్స్ వేదిక. మీ ‘సప్తగిరి హాస్పిటాలిటీ’ వాహన కాన్వాయ్ బయటే ఉన్నదా?” అంది. అటు వైపు మాట తక్కువ, స్పష్టత ఎక్కువ. ఆమె చెవికి రాఘవ్ స్వరం చేరేకొద్దీ కౌంటర్ దగ్గర నిల్చున్న మధు అటెన్షన్‌గా నిలబడ్డాడు.

“మూడో వాహనం దగ్గర మీ సీల్ కవర్లో యాక్టివ్ పిక్‌అప్ రీలీజ్ ఉంది. గత వారం ఒప్పందం ఎవరి పేరుతో ఫైనల్ చేశామో అదే అమల్లో ఉంది,” అని రాఘవ్ అన్నాడు. “రిజిస్టర్‌లో మార్చారన్న మాటకు విలువ లేదు. నా వాళ్లు అక్కడే ఉన్నారు. మధుకి ఫోన్ ఇస్తారా?”

నీలిమ ఫోన్ మధుకి ఇచ్చింది. మధు రెండు మాటలు వినగానే నిటారుగా నిలబడి, “అవును సార్,” అన్నాడు. తర్వాత ట్రక్ డ్రైవర్ వైపు తిరిగి, “లొడింగ్ స్లాట్ మూడు ఖాళీ చేయండి. సప్తగిరి పిక్‌అప్ రీలీజ్ నీలిమ గారి చేతిలోకి వస్తుంది,” అన్నాడు.

విహారి మేనత్త రంగు ఒక్కసారిగా మసకబారింది. “ఏంటి? ఈమె ఎవరు రీలీజ్ తీసుకునేది?” అని అడుగుతూ ముందుకొచ్చింది. అదే సమయంలో బయట కొత్త తెల్ల వాహనం ఆగింది. దాని తలుపు తెరచి యూనిఫాం వేసుకున్న నిర్వాహక ప్రతినిధి దిగాడు. చేతిలో మూసిన కవర్, పైపైగా ముద్ర. అతను నేరుగా నీలిమ ముందు ఆగి, “నీలిమ గారు? రాఘవ్ సార్ చెప్పిన యాక్టివ్ ప్రవేశ పాస్, పిక్‌అప్ రీలీజ్,” అని చెప్పి కవర్ ఆమె చేతిలో పెట్టాడు. వెంటనే విహారి మేనత్త చాచిన చేయిని చూసి, “క్షమించాలి. అధికారికంగా మీకు ఇవ్వలేం,” అన్నాడు.

ఆ క్షణం అంతా శబ్దంతోనే స్పష్టమైంది. వెనుక ట్రక్ ఇంజిన్ మళ్లీ గట్టిగా మోగింది. కౌంటర్ వద్ద ఉన్న అమ్మాయి రిజిస్టర్‌ను విహారి వైపు తిప్పి పట్టుకుని ఉన్న చేతిని నెమ్మదిగా వెనక్కి తీసుకుంది. మధు సిబ్బందికి “నీలిమ గారి సూచనలే,” అని చెప్పాడు. మెట్లపై ఉన్న బంధువులలో ఇద్దరు దిగారు; ఎవరిని అనుసరించాలో తెలుసుకున్న జాగ్రత్త వాళ్ల నడకలో కనిపించింది.

నీలిమ కవర్ చింపి లోపలి కఠిన కార్డు బయటకు తీసింది. ముందుభాగంలో వాహన ప్రవేశ గుర్తు, వెనుక లొడింగ్ స్లాట్ కోడ్, కింద డిజిటల్ ముద్ర. ఆమె దాన్ని మెడలో వేసుకోలేదు; వేళ్ల మధ్య చూపించింది. “మధు, ముందు వచ్చిన హాట్ బాక్స్ ట్రక్ మూడు స్లాట్‌కి. గిఫ్ట్ క్రేట్లు రెండో లైన్‌లో నా సూచన వరకు ఆపండి. అతిథుల పికప్ కోసం వచ్చిన రెండు ఇన్నోవాలు సైడ్ గేటు నుంచి తిప్పి పంపండి. పెద్దల కార్లు బయట నిలిచిపోకూడదు,” అంది.

ఆదేశాలు చెప్పినప్పుడే లోపలి వరుసలు కదిలాయి. ఒక డ్రైవర్ పరుగెత్తి తాళాలు తీసుకెళ్లాడు. వెనక ద్వారం దగ్గర నిలిపిన రెండు వాహనాలు ముందురోడ్డునుంచి జారిపోయి సైడ్ లేన్‌లోకి తిరిగాయి. నీలిమ మేనత్త దగ్గరకొచ్చి ఏదో అడగాలనుకుంది, కానీ మధు ఆమెకంటే ముందే, “అమ్మా, దారి ఖాళీగా ఉంచండి,” అన్నాడు. చిన్నప్పటి నుంచి తాను పెంచినట్టే మాట్లాడే ఆ ఆప్యాయ హక్కు అక్కడ ఒక్కసారిగా పనికిరాలేదు.

అప్పటికే విహారి దిగివచ్చాడు. తన జేబులోంచి తీసిన పాత పాస్‌ను చూపించి, “ఇది అదే కదా? గందరగోళం ఎందుకు చేస్తున్నారు?” అన్నాడు. అతని స్వరం ఇంకా అతిథుల ముందు వేసుకునే నియంత్రణతోనే ఉంది, కానీ చెమట చెవివద్ద మెరుస్తోంది.

నీలిమ అతని చేతిలోని చిరిగిన లాన్యార్డును ఒకసారి చూసి, మళ్లీ మధు వైపు తిరిగింది. “ఆ పాతది గడువు ముగిసింది. యాక్టివ్ రూట్ ఇది,” అంది. కాస్త దగ్గరికి వచ్చి విహారికి మాత్రమే వినిపించేంతగా కాదు, చుట్టూ ఉన్నవాళ్లందరికీ వినిపించేంతగా, “నువ్వు తీసుకున్నది గొంతు నుంచి లాగిన పట్టీ. పని నడిపేది దీని మీద,” అంటూ కొత్త పాస్‌ను పైకి ఎత్తింది.

విహారి వెంటనే ప్రతిఘటించాడు. “అతిథుల రిసీవింగ్ ముందు లైన్ నా వైపే ఉంటుంది. ఇది మా ఇంటి ఫంక్షన్.”

“లొడింగ్ ఆగితే నీ ఫంక్షన్ ఐదు నిమిషాల్లో తడిసి పోతుంది,” నీలిమ అంది. మాటలో కోపం లేదు; తీర్మానం మాత్రమే ఉంది. “మధు, ముందు వరుసను రెండు నిమిషాలు మూసేయి. కాన్వాయ్ వచ్చేదాకా పాస్ స్కాన్ అయ్యేది నా లైన్ మాత్రమే.”

మధు చేతి సంకేతం వేయగానే బ్యారికేడ్ కదిలింది. అదే సమయంలో రోడ్డుమీద కొత్త కాన్వాయ్ తిరిగి లోపలికి రావడానికి సిద్ధమైంది—స్వీట్స్, పూల క్రేట్లు, బహుమతి పెట్టెలు, ఇంకా ప్రధాన అతిథుల కోసం పంపిన వాహనాలు. గేటు ముందు ఒక్కసారిగా రెండు వరుసలు ఎదురెదురుగా నిలిచిపోయాయి. ఎవరు మొదట స్వీకరించబడతారో నిర్ణయించేది ఇప్పుడు నీలిమ చేతిలోని పాస్ మాత్రమే.

విహారి ముందుకు దూసుకొచ్చి, “ఓపెన్ చేయండి, నా కార్లు,” అన్నాడు. గేటు గార్డు అతని మాట విని కదలలేదు. అతని చూపు నీలిమ చేతిలోని కార్డు మీదే నిలిచింది. విహారి మేనత్త మధ్యలోకి వచ్చి, “అమ్మాయి, ఇప్పుడు మొండితనం వద్దు. పెద్దలు చూస్తున్నారు,” అంది. ఆ స్వరంలో మొదటిసారి ఆజ్ఞ కంటే ఆందోళనే ఎక్కువగా ఉంది.

నీలిమ వారికి చూడకుండా స్కానర్ దగ్గర కార్డు తాకించింది. యంత్రం ఆకుపచ్చ వెలుతురు విరజిమ్మింది. “స్లాట్ మూడు, స్లాట్ నాలుగు నా లైన్‌కు తెరువు,” అంది. “రెండో కాన్వాయ్ ముందుకు. విహారి గారి వాహనాలు కర్బ్ బయట హోల్డ్‌లో పెట్టండి. రీలీజ్ కోడ్ లేకుండా ఒక్క పెట్టె దిగకూడదు.”

అది వినగానే మొదటి ట్రక్ ముందుకు జారింది. ఇన్నోవా తలుపు తెరుచుకుని ఇద్దరు సిబ్బంది దిగి నేరుగా నీలిమ వైపు పరిగెత్తారు. గిఫ్ట్ క్రేట్ల వాహనం ఆమె సూచించిన గీత దాటి లోపలికి వచ్చేసింది. విహారి చేతిలోని పాత పాస్‌ను గార్డు ఒక చూపు చూసి తిరిగి అతని చేతికే నెట్టేశాడు. “ఇది చెల్లదు సర్. బయట నిలిపేయండి,” అన్నాడు.

విహారి ముఖంలో ఉన్న ఆ మెత్తని నియంత్రణ కూలిపోయింది. “నీలిమ, ఒక్క నిమిషం—ఇప్పుడు ఇలా చేస్తే—” అని మొదలుపెట్టాడు.

“మూడో వాహనం ముందుకు,” నీలిమ అతని మాట మధ్యలోనే కట్ చేసింది.

మధు అరవడంతో రెండో బ్యారికేడ్ కూడా తెరుచుకుంది. విహారి నిలిపిన ముందు వరుస కార్లు హారన్ వేస్తూ చోటు లేక నిలిచిపోయాయి; అతిథులు దిగలేక కిటికీలలోంచి బయట చూశారు. మరోవైపు నీలిమ లైన్‌లో వచ్చిన వాహనాల తలుపులు వరుసగా తెరుచుకున్నాయి. పెట్టెలు చేతికి చేతి మారుతూ లోపలి స్లాట్‌ల్లోకి వెళ్తున్నాయి. ఒకప్పుడు ఆమెకు చూపించిన వెనుక దారి ఇప్పుడు ప్రధాన ప్రవాహంగా మారింది.

విహారి మేనత్త దగ్గరికి వచ్చి, “ఒక లైన్ అయినా అతనికి ఇవ్వమ్మా. బయట బంధువుల కార్లు ఉన్నాయి,” అంది. ఆ మాటలో మొట్టమొదటిసారి అభ్యర్థన ఉంది. నీలిమ కార్డు మళ్లీ స్కానర్‌కు తాకించి, “ముందు లోడ్ పూర్తి. తర్వాత చూసుకుందాం. ఇప్పుడు అతని లైన్ హోల్డ్,” అంది.

మొదటి క్రేట్ ట్రాలీపై నుంచి జారి లొడింగ్ స్లాట్ పక్కకు చేరింది. దాని వెంట రెండోది, మూడోది వచ్చి నీలిమ చూపించిన వైపు గుమికూడాయి. వెనుక నిల్చున్న ట్రక్ ఇంజిన్ శబ్దం ఒక్కొక్కటిగా తగ్గింది. ఆమె చేయి కిందికి వంగి చివరి వాహనానికి సంకేతం ఇచ్చింది. లొడింగ్ స్లాట్‌లో క్రేట్‌ల కట్ట ఆమె వైపునే ఆగి నిలిచింది; ఇంజిన్ గొంతు ముడుచుకుని కట్ అయ్యింది.