స్పాట్లైట్ ఒక్కసారిగా తిరిగింది
“మేఘనా పేరు తీసేయండి. ఈ స్లాట్కు రిత్విక్ వెళ్తాడు,” అని యాంకర్ చేతిలోని ముద్రిత జాబితాను సీనియర్ వైస్ ప్రెసిడెంట్ శేషాద్రి గట్టిగా లాగి, ఎరుపు పెన్నుతో గీత వేసిన క్షణంలోనే ముందు వరుసలో కూర్చున్న వాళ్లంతా మెడలు పొడిగించారు. స్టేజ్ పక్కనే ఉన్న డెమో టేబుల్ మీద మేఘనా అరగంట క్రితం పెట్టిన సెన్సార్ కిట్, ట్యాగ్ పెట్టిన కేబుళ్లు, ఆమె పేరు ఉన్న చిన్న కార్డు అలాగే ఉన్నాయి; కానీ మైక్ మాత్రం రిత్విక్ చేతిలోకి జారిపోయింది. ముందు వరుసలో ఆమె మామయ్య కుర్చీలో సర్దుకుని కూర్చున్నాడు; ఆయన పక్కన అనూష చేతిలో చల్లారిపోయి వలయం పడిన టీ కప్పు. వెనక బంధువులా, సహోద్యోగులా కలిసిన ముఖాలన్నీ ఒక్కసారిగా ఒకే చదువు చదివేశాయి—మేఘనా ఇప్పుడక్కడ నిలబడాల్సిన వ్యక్తి కాదని.
రిత్విక్ నవ్వు పెట్టుకున్నాడు. “టీమ్ ఎఫర్ట్ అన్నమాట, కానీ ఫైనల్ ప్రెజెంటేషన్కు స్టేజ్ కమాండ్ కావాలి సర్,” అన్నాడు. మాటల్లో వినయం, చేతిలో దోపిడీ. మేఘనా వైపు చూసి, “నువ్వు బ్యాక్ఎండ్ దగ్గరే ఉండు. అవసరం అయితే పిలుస్తాం,” అన్నాడు. “అవసరం అయితే” అన్నప్పుడు అతని చూపు స్టేజ్ మీదకు కాదు, ముందు వరుసలో కూర్చున్న పెద్దల మీదకు వెళ్లింది. ఈ ఈవెంట్ కంపెనీ వార్షిక లైవ్ డెమో మాత్రమే కాదు; ఆమె ఇంటివాళ్లకు మరియు స్నేహితులకు తెలిసిన సంబంధం గురించి గుసగుసలు తిరుగుతున్న వాతావరణం కూడా. రిత్విక్తో పేరు కలిస్తే పెళ్లి మాటలు వేగంగా కదులుతాయని రెండువైపుల వాళ్లు ఊహిస్తున్నారు. ఈ ఒక్క అవమానం ఉద్యోగంలోనే కాదు, ఇంటి భోజన బల్లపైనా ఆమె స్థానం తగ్గించేది.
మేఘనా ఒక్క మాట కూడా అనలేదు. తన ఫోన్ వెలుతురు అరచేతిలోనే దాచుకుని స్టేజ్ పక్క అడ్డదారిలోకి జారింది. డెమో టేబుల్పై ఉన్న ఫ్లో మీటర్ డాష్ను ఆమె దూరం నుంచే చూసింది. ప్రధాన గ్రాఫ్ కదలాలి; కానీ మూడో చానల్లో సూది తక్కువ ఒత్తిడికే ఎగిరి పడుతోంది. రిత్విక్ రాత్రి రిహార్సల్లో ట్యూనింగ్ మార్చి వదిలేశాడని ఆమెకు వెంటనే అర్థమైంది. స్టేజ్ దిగువన, ముందు వరుసకి వెళ్లే సందులోంచి చెయ్యి చాపి, టేబుల్ అంచున ఉన్న నీలి నాబ్ను కేవలం అర వంతు తిప్పింది. పక్కనే ఉన్న జూనియర్ ఒక్కసారిగా వెనక్కి చూసాడు. “అది తాకొద్దు,” అన్నాడు గుసగుసగా.
“ఎడమ చానల్ రీడింగ్ తేలిపోతోంది. ఇలా ఉంచితే లైవ్లో దెబ్బ తింటుంది,” అంది మేఘనా, గట్టిగా కాదు; కానీ వినాల్సినవాడికి వినిపించేంత స్పష్టంగా. ఆ సూది ఒక్క క్షణం స్థిరంగా నిలిచింది. అదే ఆమెకు వచ్చిన మొదటి చిన్న గెలుపు—అంతా ఆమెను పక్కన పెట్టినా, యంత్రం మాత్రం ఆమె చేతిని గుర్తుపట్టింది.
అయినా స్టేజ్ మీద ఆమెకు చోటు రాలేదు. యాంకర్ వెలుగులు పెంచగా రిత్విక్ తన జాకెట్ బటన్ వేసుకుని, “మన సేవా రంగం భవిష్యత్తు ఎలా ఉండాలో ఈ రోజు చూస్తారు,” అంటూ హావభావాలతో ప్రారంభించాడు. ఫలితాల గోడ—హాల్ కుడి వైపున నిలువుగా అమర్చిన డిజిటల్ ప్యానెల్—ప్రతి పోటీదారుడి పేరు, స్థిరత్వం, స్పందన సమయం, తప్పిద శాతం చూపిస్తోంది. మేఘనా కార్డు అక్కడ చివర వరుసలో వేలాడుతోంది; గ్రే రంగులో, ఇంకా అన్లాక్డ్. రిత్విక్ కార్డు మాత్రం పైన, బంగారు గీతతో.
రెండో నిమిషానికి సమస్య మొదలైంది. సిస్టమ్ స్పందన ఆలస్యంగా వచ్చి ప్రధాన నమూనా చెదిరిపోయింది. రిత్విక్ స్లైడ్కి మారి మాటలతో కప్పేయాలని చూశాడు; కానీ ఇది లైవ్ డెమో. ప్యానెల్ సభ్యుల్లో ఒకరు, “రా డేటా చూపించండి,” అన్నారు. రిత్విక్ నవ్వు గట్టిపడింది. అతను నాబ్ని మరింత తిప్పాడు. ఈసారి మొత్తం మాడ్యూల్ ఒక్కసారిగా గీగురుమన్నది; స్క్రీన్ మీద ఎరుపు హెచ్చరికలు పడిపోయాయి. ముందు వరుసలో కూర్చున్న మేఘనా మామయ్య కళ్ళజోడు తీసి బట్టతో తుడుచుకున్నాడు. ఎవరైనా కుటుంబం ముందు తడబడితే ఎలా ఉంటుందో అచ్చం అలా, రిత్విక్ గొంతులో పొడి పెరిగింది.
“సిస్టమ్కు చిన్న క్యాలిబ్రేషన్ డ్రిఫ్ట్ ఉంది,” అన్నాడు. “రీసెట్ చేసి—”
“రీసెట్ ఉండదు,” అని శేషాద్రి కటువుగా కత్తిరించాడు. “లైవ్ అంటే లైవ్.”
రిత్విక్ ఆ క్షణంలో మొదటిసారి స్టేజ్ అంచు వైపు చూసాడు. మేఘనా అక్కడే నిలబడి ఉంది—కుర్చీకి వెనుక అర్ధచాయలో, మెట్రో స్టేషన్ ఎలివేటర్ అద్దంలా మసక మెరుస్తున్న స్టీల్ స్తంభం పక్కన. అతని కళ్ళలో మొదట కోపం, వెంటనే భయం. “మేఘనా, ఒకసారి లాగ్ చూసి—” అన్నాడు.
“లాగ్ కాదు,” అంది ఆమె. “వాల్వ్ పొజిషన్ తప్పింది. చేతి నుంచి తీసేయి.”
ఆ మాటను హాల్ అంతా విన్నంత పెద్దగా ఆమె మాట్లాడలేదు. కానీ రిత్విక్ చేతి కంపనం అందరికీ కనబడింది. అతను క్షణం ఆలస్యం చేశాడు; అదే అతని ఓటమి. ప్యానెల్ సభ్యురాలు, “ఇవ్వండి. ఆమె చేయనివ్వండి,” అంది. మాట ముగిసేలోపు మేఘనా సందు దాటి స్టేజ్కి ఎక్కింది. ఎలాంటి కొత్త ప్రారంభం లేదు. యాంకర్ లేదు. మైక్ లేదు. రిత్విక్ చెయ్యి ఇంకా కంట్రోల్ ప్యాడ్ మీద ఉండగానే ఆమె అతని మణికట్టును పక్కకు జరిపి తన వేళ్లను ప్యాడ్ మీద పెట్టింది.
ఆమె మొదట చూసింది ప్రేక్షకులను కాదు, యంత్రాన్ని. ప్రధాన లైన్ మూసి, ఉపలైన్ తెరిచింది. జారిపోయిన కేబుల్ను టేబుల్ క్రిందికి మోకాళ్ల మీద వాలి పట్టి బిగించింది. సెన్సార్ హెడ్ని రెండు మిల్లీమీటర్లు ఎత్తి తిరిగి నిలిపింది. మానిటర్ మీద ఎరుపు గీతలు ఇంకా నాట్యం చేస్తున్నా, ఆమె కుడి బొటనవేలు ఒకే రీతిలో మూడు సార్లు ట్యాప్ చేసిన వెంటనే కంపనం తగ్గింది. హాల్ మధ్యలో ఎవరైనా గొంతు శుభ్రం చేసుకోవాలని తీసిన శ్వాస కూడా పూర్తికాక మిగిలిపోయింది.
రిత్విక్ వెనక నిలబడి, “ఇది నేను కూడా చేయబోతున్నా,” అన్నాడు తక్కువగా. మేఘనా తలెత్తలేదు. “అయితే ఇప్పుడే చేసేవాడివి,” అంది. అతని మాట అక్కడే గాలిలో వేలాడింది.
డెమో మళ్లీ నడిచింది. ఈసారి సిస్టమ్ స్పందన ఎలాంటి అలంకారం లేకుండా కచ్చితంగా వచ్చింది. ఆమె ఎడమచేతి రెండో చానల్ను స్థిరంగా ఉంచుతుండగా, కుడిచేతితో ప్రత్యక్ష ఇన్పుట్లు మార్చింది. డేటా వక్రరేఖ మొదట సడిలి, తర్వాత నిటారుగా ఎగబాకి, చివరికి గాజు తుడిచిన తర్వాత కనిపించే పారదర్శక రేఖలా నిలిచింది. ముందువరుసలో కూర్చున్న ఒక డైరెక్టర్ తన మోకాలిపై పెట్టుకున్న ఫైల్ మూసేశాడు. పక్కన ఉన్న జూనియర్ ఇంతసేపు ఫోటోలు తీస్తున్న ఫోన్ని కిందికి దించాడు. హాల్ నిశ్శబ్దం అన్నది చెప్పాల్సిన నిశ్శబ్దం కాదు; ఎవరి వైపు చూడాలో గది ఒక్కసారిగా మార్చుకున్నప్పుడు వచ్చే బిగుసుకుపోయిన నిలకడ.
మేఘనా మాటలు ఇంకా తక్కువగానే ఉన్నాయి. “ఇప్పుడు లోడ్ పెంచండి.” “ఇంకో ఇన్పుట్.” “ఆపొద్దు.” అంతే. ప్రతి ఆజ్ఞకి యంత్రం వశమైంది. రిత్విక్ ముఖంలో స్టేజ్ లైట్ చెమటను పదునుగా చూపిస్తోంది. అతను మధ్యలో ఒక బటన్ నొక్కబోయాడు; ఆమె చేతి అంచుతో అతని చెయ్యిని తాకకుండా అడ్డుకుంది. “దగ్గరికి రాకండి,” అంది. ఆ ‘రాకండి’ ఉద్యోగస్థల మాటలా లేదు; ముందు వరుసలో కూర్చున్న ఇంటివాళ్లు విని అర్థం చేసుకునే గీతలా ఉంది.
చివరి పరీక్ష అత్యంత కఠినం. హై-ప్రెషర్ సిమ్యులేషన్లో సాధారణంగా యంత్రం ఆరు సెకన్లలో స్థిరపడాలి. రిత్విక్ రిహార్సల్లో ఎనిమిది దాటినా వీడియో కట్తో దాచేసేవాడు. ఇప్పుడు గోడ మీదున్న మీటర్ అందరికీ కనిపిస్తోంది. మేఘనా ఇన్పుట్ ఇచ్చింది. సంఖ్యలు వేగంగా ఎగిరాయి—5.9, 5.1, 4.3—అక్కడే చాలామంది ఊపిరి బిగబట్టారు. ఆమె చివరి క్షణంలో సపోర్ట్ లైన్ తెరిచి ప్రధాన ప్రవాహాన్ని సన్నగా తగ్గించింది. మీటర్ 2.8 వద్ద ఆగింది. ఎరుపు హెచ్చరిక పచ్చగా మారింది. వెంటనే ఫలితాల గోడలో గ్రే రంగులో ఉన్న ఆమె కార్డు వెలిగిపోయి పైకి జారింది. పేరు: మేఘనా. స్థిరత్వం: 98. స్పందన సమయం: 2.8. తప్పిద శాతం: 0.6. ఆ సంఖ్యలు ప్రకాశంగా నిలిచిపోయాయి.
రిత్విక్ కార్డు కిందకు దిగిపోయింది. అతని ముందు ఉన్న బంగారు గీత మసకబారింది. ప్యానెల్ చర్చించడానికి కూడా గడువు దొరకలేదు; సిస్టమ్ ఆటో-స్కోరింగ్ యజమాని పక్షం సర్వర్కు నేరుగా కట్టబడి ఉంది. ఫలితాలు గోడ మీద పోస్టు అయిన వెంటనే ఎంపిక నిర్ధారణకు బ్లూ ముద్ర పడింది. ఈసారి శేషాద్రి మైక్ ఎత్తుకున్నా, మాట రాలేదు. ఎందుకంటే గది అతని ప్రకటన కోసం ఎదురుచూడటం ఆపేసింది; సాక్ష్యం ఇప్పటికే గోడ మీద ఉంది.
అప్పుడు మాత్రమే అనూష ముందువరుస నుంచి లేచి స్టేజ్ పక్కకు వచ్చింది. ఆమె కళ్ళలో భయమా, ఉపశమనమా కాకుండా ఎంతో కాలం తట్టుకుని ఉన్న కోపం మెరిసింది. “రాత్రి రిహార్సల్ తర్వాత వాల్వ్ మార్చింది అతడే,” అని చెప్పి, తన ఫోన్లోని చిన్న వీడియోను శేషాద్రికి చూపించింది. తెర వెలుతురు ఆమె అరచేతిలోనే ఉంది; ఎత్తి ఆడించలేదు. శేషాద్రి ఒక్కసారి చూశాడు. అంతే. రిత్విక్ “సార్, అది—” అనగానే, ప్యానెల్ సభ్యురాలు అతని పేరు కార్డు వైపు చూపించింది. అతడికి ఇక వివరణ హక్కే మిగల్లేదు.
యజమాని వైపు నుంచి వచ్చిన ఆపరేషన్స్ హెడ్ స్టేజ్ మీదికి వచ్చి, ఎంపిక ఫోల్డర్ను రిత్విక్ చేతిలోంచి తీసుకుని మేఘనా ముందు పెట్టాడు. “క్లయింట్ లైవ్ ట్రయల్, కొత్త యూనిట్ లీడ్, మీ పేరుతో,” అన్నాడు. మేఘనా ఫోల్డర్ తీసుకోలేదు. మొదట డెమో టేబుల్ మీద ఉన్న తన చిన్న పేరుకార్డును ఎత్తి, ఫలితాల గోడ కింద అమర్చిన పారదర్శక హోల్డర్లో తానే పెట్టింది. ఆ తర్వాతే ఫోల్డర్ తీసుకుంది. అది చాలా చిన్న చర్య. కానీ స్టేజ్ యజమాన్యం ఎవరిదో అందరికీ కనిపించింది.
రిత్విక్ దిగివచ్చి ఆమె దారిని అడ్డగించాలనుకున్నాడు. “మేఘనా, ఒక్క నిమిషం. నువ్వు తెలిసినదే—మన ఇద్దరం—” అతని గొంతు ఇప్పుడు ఆఫీస్లో వినిపించే మృదుత్వం కాదు; జనాల ముందు అడుగు జారి పడిన మనిషి చెల్లాచెదురు తపన.
ఆమె ఆగింది. ముందువరుసలో మామయ్య, పక్కన అనూష, కాస్త దూరంలో మేనేజ్మెంట్, వెనక సహోద్యోగులు—అందరి చూపులు ఒకే చోట. “నా పని దగ్గరకి, నా పేరు దగ్గరకి ఆలస్యంగా రాకండి,” అంది. అతని వైపు కాదు; అతని ముందున్న ఖాళీకి. తర్వాత తిరిగి నడిచి ఫలితాల గోడ ఎదుటికి వెళ్లి, తన కార్డు కింద ఉన్న తేలికగా వంగిన మూలను సరిచేసి నిటారుగా నిలిపింది. మేఘనా పేరు కింద 98, 2.8, 0.6 అన్న సంఖ్యలు తెల్లని వెలుతురులో అచ్చంగా వెలిగుతూ అలాగే నిలిచిపోయాయి.